前沿 (qián yán) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

邃 suì ลึกและไกล (ในด้านเวลาหรือพื้นที่) 隧 suì อุโมงค์; ทางผ่านที่เจาะในภูเขาหรือใต้ดิน

兴 xīng นิยม; แพร่หลาย 再 zài สองครั้ง, ครั้งที่สอง 前 qián ด้านหน้า; ทิศทางที่หันไป (ตรงข้ามกับ 后) 天 tiān ท้องฟ้า 子 zǐ บุตร (สมัยโบราณหมายถึงบุตรชายหรือบุตรหญิง ปัจจุบันหมายถึงบุตรชายโดยเฉพาะ) 师 shī ครู; ผู้สอน 本 běn รากหรือลำต้นของพืช 正 zhèng ตรง; ได้ฉาก (ตรงข้ามกับเอียงหรือเบี้ยว) 百 bǎi หนึ่งร้อย (ตัวเลข 100) 贵 guì ราคาแพง; มีคุณค่าสูง (ตรงข้ามกับ 贱)

或 huò บางที; อาจจะ 更 gēng เปลี่ยน; แทนที่; สับเปลี่ยน 末 mò ปลายหรือส่วนสุดของสิ่งของ 求 qiú วิงวอน, ขอร้อง 演 yǎn วิวัฒนาการ; เปลี่ยนแปลง 直 zhí ตรง; ไม่โค้ง (ตรงข้ามกับ 曲) 行 xíng เดิน; ไป

拯 zhěng ช่วยเหลือ, กู้ภัย 朱 zhū สีแดงชาด สีแดงสด 胚 pēi ตัวอ่อน; สิ่งมีชีวิตในระยะพัฒนาการเริ่มต้น เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมหรือไม่ได้รับการผสม 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 贮 zhù สะสม; เก็บสำรอง 逆 nì ไปในทิศทางตรงกันข้าม (ตรงข้ามกับ 顺) 遣 qiǎn ส่ง, มอบหมาย 陋 lòu 못생긴; ไม่สวยงาม 隆 lóng ยิ่งใหญ่; โอ่อ่า

霸 bà หัวหน้าพันธมิตรเจ้าครองแคว้นในจีนโบราณ

剧 jù ละคร; การแสดงบนเวที 剩 shèng เหลือ, เหลืออยู่ 帅 shuài ผู้บัญชาการทหารสูงสุด; ยศทหารสูงสุด

罚 fá ลงโทษผู้ที่กระทำผิดหรือกระทำความผิด

剔 tī 剔เนื้อออกจากกระดูก 剖 pōu ผ่า; ตัดเปิด 剥 bō ความหมายเดียวกับ 剥 (bāo) ใช้ในคำประสมหรือสำนวน เช่น 剥夺, 生吞活剥 荆 jīng พุ่มไม้ผลัดใบชนิดหนึ่ง (ใบมีก้านยาวแยกเป็นแฉก ดอกสีม่วงน้ำเงิน กิ่งเหนียวใช้สานตะกร้า; โบราณใช้เป็นเครื่องมือลงโทษ) 辨 biàn แยกแยะ; จำแนก

活 huó มีชีวิตอยู่; ดำรงชีวิต (ตรงข้ามกับ '死') 海 hǎi ทะเล; ส่วนของมหาสมุทรที่อยู่ใกล้แผ่นดิน (บางทีใช้กับทะเลสาบขนาดใหญ่ด้วย เช่น 青海, 里海) 清 qīng บริสุทธิ์และใสสะอาด ไม่มีสิ่งเจือปน (ตรงข้ามกับ '浊'); ① อย่างบริสุทธิ์; ② เงียบสงบ 渴 kě รู้สึกกระหายน้ำ 满 mǎn เต็ม; บรรจุจนถึงขีดสุด 演 yǎn วิวัฒนาการ; เปลี่ยนแปลง 澡 zǎo อาบน้ำ, ล้างทั้งตัว 激 jī น้ำกระทบหรือสาดใส่; กระตุ้นอารมณ์

汤 tāng น้ำร้อน; น้ำเดือด 油 yóu น้ำมัน (ไขมันเหลวจากสัตว์หรือพืช หรือของเหลวไฮโดรคาร์บอนจากแร่ธาตุ) 泼 pō สาดหรือสาดน้ำแรงๆ 洋 yáng มหาสมุทร (บริเวณน้ำกว้างใหญ่บนผิวโลก ครอบคลุมประมาณ 70% ของพื้นผิวโลก แบ่งออกเป็น 4 ส่วน) 洲 zhōu ทวีป (หนึ่งในเจ็ดทวีปบนโลก) 流 liú ไหล (ของของเหลว) 济 jì ข้ามแม่น้ำ; ลุยน้ำข้าม 浪 làng คลื่น; คลื่นน้ำบนแม่น้ำ ทะเลสาบ หรือทะเล 消 xiāo ค่อยๆ ลดลงจนหายไป 深 shēn ลึก (ตรงข้ามกับ "ตื้น") 温 wēn อุ่น ไม่เย็นและไม่ร้อน 漫 màn ล้น (น้ำล้นออกมา) 落 luò ตก; ร่วงลง

沿 yán ตามแนว (แม่น้ำ ถนน หรือขอบของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) 泛 fàn ลอย; ล่องลอย 泪 lèi น้ำตา; ของเหลวใสไม่มีสีที่ถูกหลั่งจากต่อมน้ำตา 洒 sǎ โปรยหรือโรยน้ำหรือสิ่งอื่นลงบนพื้น 洞 dòng ถ้ำ; รู; ส่วนที่เป็นโพรงหรือเว้าลึกในวัตถุ 浅 qiǎn ตื้น (ตรงข้ามกับ 'ลึก') 浇 jiāo เทของเหลวลงบนสิ่งของ 测 cè วัด; ตรวจวัดด้วยเครื่องมือหรือมาตรฐาน 浏 liú (ทางการ) ใสและสะอาด (ของน้ำ) 浓 nóng (ของเหลวหรือแก๊ส) เข้มข้น; หนาแน่น (ตรงข้ามกับ 淡) 润 rùn ทำให้ชุ่มชื้น; เพิ่มน้ำหรือน้ำมันเพื่อป้องกันความแห้ง 涨 zhǎng น้ำขึ้น, ระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้น 淡 dàn เจือจาง; บาง (ของเหลวหรือก๊าซ, ตรงข้ามกับ 浓) 渐 jiàn ค่อยๆ; ทีละน้อย 湖 hú ทะเลสาบ 湿 shī เปียก; ชื้น (ตรงข้ามกับ 干) 源 yuán ต้นน้ำ แหล่งกำเนิดของกระแสน้ำ (ตรงข้ามกับ 流) 滑 huá ลื่น; เรียบ (แรงเสียดทานน้อย) 滚 gǔn กลิ้ง; พลิก 漏 lòu หยด ซึม หรือรั่วออกมาจากรูหรือรอยแตก 漠 mò ทะเลทราย 范 fàn (ทางการ) แม่พิมพ์; แบบหล่อ 薄 bó น้อย, เล็กน้อย

洁 jié สะอาด; บริสุทธิ์; ไม่มีสิ่งเจือปน 洪 hóng ใหญ่; ยิ่งใหญ่ 浮 fú ลอยอยู่บนผิวของเหลว (ตรงข้ามกับ '沉') 浴 yù อาบน้ำ 涉 shè ลุยน้ำข้าม; ผ่านข้ามน้ำ 涌 yǒng พุ่งขึ้น; (น้ำ) ไหลพุ่ง; (เมฆ) ลอยขึ้น 液 yè ของเหลว; สารที่ไหลได้ มีปริมาตรแน่นอนแต่ไม่มีรูปร่างแน่นอน 涵 hán บรรจุ; ครอบคลุม 淋 lín น้ำหรือของเหลวหยดหรือสาดลงบนวัตถุ 淘 táo ล้าง (สิ่งของที่เป็นเม็ด) ด้วยน้ำเพื่อกำจัดสิ่งสกปรก 混 hùn ผสม (สิ่งต่างๆ) เข้าด้วยกัน 淹 yān จมน้ำ; ท่วม 添 tiān เพิ่ม; เพิ่มเติม 渠 qú ทางน้ำ โดยเฉพาะคลองหรือร่องน้ำที่ขุดโดยมนุษย์ 渡 dù ข้ามฝั่ง (แม่น้ำหรือแหล่งน้ำ) 港 gǎng ท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่ 滴 dī หยด, ไหลเป็นหยด 漱 shù บ้วนปากด้วยน้ำ 潜 qián ดำน้ำ; ซ่อนตัวใต้น้ำ 潮 cháo ปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงของทะเลเนื่องจากแรงดึงดูดของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

沐 mù สระผม; อาบน้ำ, ล้าง 沛 pèi (ทางการ) อุดมสมบูรณ์; ยิ่งใหญ่; เข้มแข็ง 沧 cāng สีเขียวเข้ม (ของน้ำ) 沫 mò ฟอง (ฟองเล็กๆ ที่เกิดจากของเหลว) 沮 jǔ หยุด; ขัดขวาง 沸 fèi เดือด (ของเหลวที่ถูกความร้อนจนกลายเป็นไอ) 沼 zhǎo บึงธรรมชาติ; หนองน้ำ 沾 zhān ทำให้เปียก; แช่ 泄 xiè (ของเหลวหรือก๊าซ) รั่วออก, ไหลออก 泊 bó จอดเรือ; เทียบท่า 泌 mì หลั่งสาร (จากสิ่งมีชีวิต) 泞 nìng (ทางการ) โคลนตม; เลนสะสม 波 bō คลื่นบนผิวน้ำ (แม่น้ำ ทะเลสาบ ทะเล ฯลฯ) 泣 qì ร้องไห้เงียบหรือร้องไห้เบาๆ 泻 xiè ไหลลงอย่างรวดเร็ว (ของเหลว) 津 jīn ท่าข้ามแม่น้ำ 洽 qià สมานฉันท์; ประสานกัน 浊 zhuó (ของน้ำ อากาศ ฯลฯ) ขุ่น ไม่บริสุทธิ์ — ตรงข้ามกับ 清 浑 hún ขุ่น, ไม่ใส (ของน้ำ) 浩 hào กว้างใหญ่, ยิ่งใหญ่ 浸 jìn แช่ในของเหลว; ทำให้ชุ่ม 涂 tú ทา (สี ยา ฯลฯ) บนพื้นผิว 涕 tì น้ำตา 涛 tāo คลื่นใหญ่ 涝 lào ท่วมขัง (พืชผลถูกน้ำท่วมเพราะฝนมากเกินไป ตรงข้ามกับ 旱) 涡 wō วังน้ำวน; กระแสน้ำหมุน 涤 dí ล้าง 涩 sè ขรุขระ; ไม่ลื่น 涮 shuàn แกว่งในน้ำเพื่อล้างเบาๆ 涯 yá ขอบน้ำ; ขอบเขต, ริมฝั่ง 淀 diàn ทะเลสาบตื้น (ใช้ในชื่อสถานที่) 淆 xiáo สับสน, ปะปนกัน, วุ่นวาย 淌 tǎng (ของเหลว) ไหลลงมา, หยด 淤 yū ตกตะกอนทับถม; อุดตันด้วยตะกอน 淳 chún นามสกุล 渔 yú จับปลา 渗 shèn ซึม; ค่อยๆ ซึมผ่าน 渣 zhā กากที่เหลือหลังจากสกัดน้ำหรือส่วนสำคัญออกแล้ว 渺 miǎo กว้างใหญ่ไพศาล (ของน้ำ) 湃 pài ใช้ใน '澎湃': ① ลักษณะคลื่นซัดกันดังสนั่น; ② (เปรียบ) ความรู้สึกที่ปั่นป่วนและพลุ่งพล่าน; ③ (เปรียบ) แรงผลักดันอันยิ่งใหญ่และยิ่งใหญ่อลังการ 湛 zhàn ลึก 湾 wān โค้งงอของแม่น้ำ 溃 kuì แตกพัง (เขื่อนถูกน้ำท่วมทลาย) 溅 jiàn (ของเหลว) กระเด็น, สาด 溉 gài (ทางการ) ชลประทาน; รดน้ำ 溜 liū ไถล; เลื่อน (ลงมา) 溢 yì ล้นออกมา;넘쳐흐르다 溪 xī ลำธารเล็ก ๆ 溯 sù ทวนกระแสน้ำ 溶 róng ละลาย (สารกระจายตัวสม่ำเสมอในสารอื่นจนเกิดเป็นสารละลาย) 溺 nì จมน้ำ; ถูกน้ำท่วม 滋 zī งอก, เติบโต 滔 tāo น้ำท่วมขัง 滞 zhì คั่งค้าง, สะสม, ไม่ไหลเวียน 滤 lǜ กรอง; กรองสิ่งเจือปนออกจากของเหลวหรือก๊าซผ่านผ้าก๊อซ ถ่าน ทราย ฯลฯ 滥 làn ล้นท่วม; ท่วมท้น 滨 bīn ริมน้ำ; บริเวณใกล้น้ำ 滩 tān หาดทราย, สันดอน, ที่ราบตะกอนริมแม่น้ำ ทะเลสาบ หรือทะเล 漆 qī คำรวมสำหรับวัสดุเคลือบผิวที่มีความหนืด (แล็กเกอร์ สี) 漾 yàng ระริกระรี่บนผิวน้ำ 潇 xiāo (ทางการ) น้ำใสและลึก 潦 liáo ดู "潦草": ① (ตัวเขียน) ไม่เป็นระเบียบ; ② (การทำงาน) สะเพร่า ไม่ละเอียดรอบคอบ 潭 tán บ่อน้ำลึก; หลุมลึก; ขยายความหมายว่าลึก 澄 chéng ใส (ของน้ำ) 澈 chè ใสและโปร่งใส (ของน้ำ) 澎 péng ใช้ใน "澎湖" (หมู่เกาะเผิงหู ในช่องแคบไต้หวัน) 澜 lán คลื่นใหญ่; คลื่น 濒 bīn ติดกับ (ริมน้ำ) 瀑 pù น้ำตก 瀚 hàn (ทางการ) กว้างใหญ่ไพศาล 灌 guàn ชลประทาน; รดน้ำ 茫 máng กว้างใหญ่ไพศาล, ไม่ชัดเจน 萍 píng แหนแดง; พืชล้มลุกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ มีใบแบนรูปไข่และรากห้อยในน้ำ 衍 yǎn (ทางการ) ขยายและพัฒนา; ยืดยาวและแผ่ขยาย

秃 tū ล้าน (ศีรษะคน); ไม่มีขนหรือขนนก (หัวหรือหางสัตว์) 讥 jī เยาะเย้ย, เสียดสี

可 kě ใช่; ถูกต้อง; อนุญาต 号 hào ชื่อ; การเรียกขาน 吃 chī กิน; เคี้ยวและกลืนอาหาร (รวมถึงการดูดและดื่ม) 同 tóng เหมือนกัน; เดียวกัน (ตรงข้ามกับ '异') 名 míng ชื่อ; การเรียกขานบุคคลหรือสิ่งของ 吗 ma เหมือน "嘛" 吧 ba อนุภาคท้ายประโยคคำสั่งเพื่อให้น้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น แสดงการเสนอแนะ ปรึกษา สั่ง หรือขอร้อง 听 tīng ฟัง; ได้ยิน 呢 ne คำช่วยท้ายประโยคคำถามเพื่อเตือนหรือกระตุ้นให้ตอบ 和 hé สามัคคี; กลมกลืน 哪 nǎ อะไร/ไหน (ใช้กับลักษณนามหรือตัวเลขบวกลักษณนาม เพื่อระบุสิ่งหนึ่งจากหลายสิ่ง) 唱 chàng ร้องเพลง; เปล่งเสียงตามทำนองดนตรี 喂 wèi เฮ้; ฮัลโหล (คำอุทานใช้เรียกหรือทักทาย) 喜 xǐ มีความสุข; ยินดี (ตรงข้ามกับ 悲) 喝 hē ดื่ม (ของเหลวหรืออาหารเหลว) 回 huí คดเคี้ยว วนรอบ หมุน 知 zhī ความรู้, ความเรียนรู้ 问 wèn ถามในสิ่งที่ไม่รู้หรือไม่เข้าใจ 高 gāo สูง (ตรงข้ามกับ 'ต่ำ')

虽 suī แม้ว่า; ถึงแม้ (ใช้ในประโยคแรก มักมีคำว่า 'แต่' ตามมาในประโยคที่สอง)

咱 zán เรา (รวมผู้พูดและผู้ฟัง) เทียบเท่า "咱们" 响 xiǎng เสียงสะท้อน 哭 kū ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด ความเศร้า หรืออารมณ์รุนแรง 啤 pí เบียร์ (เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่ำที่ทำจากข้าวบาร์เลย์และฮ็อปส์ มีฟองและรสขมเล็กน้อย) 嘴 zuǐ ปาก (ของคนหรือสัตว์); อวัยวะสำหรับกินและออกเสียง 如 rú เหมาะสม; ตาม; สอดคล้องกับ 害 hài โทษ; อันตราย (ตรงข้ามกับ 利、益) 总 zǒng รวบรวม, รวมกัน 或 huò บางที; อาจจะ 束 shù มัด; ผูก 船 chuán เรือ (ยานพาหนะหลักทางน้ำ มีหลายประเภท และยังใช้ในด้านอวกาศ) 言 yán (ทางการ) พูด; กล่าว 铅 qiān ตะกั่ว (ธาตุโลหะ สัญลักษณ์ Pb)

叶 yè ใบ (ของพืช) 各 gè แต่ละ; ต่างๆ (หมายถึงบุคคลหรือสิ่งของที่แตกต่างกัน) 否 fǒu ไม่; ใช้นำหน้าหน่วยคำที่แสดงการกระทำเพื่อแสดงการปฏิเสธ 吸 xī ดูดหรือสูดของเหลว/แก๊สเข้าสู่ร่างกาย (ตรงข้ามกับ 呼) 吹 chuī เป่า (ด้วยปาก) 味 wèi รส; รสชาติที่ลิ้นรับรู้ 呼 hū หายใจออก (ตรงข้ามกับการหายใจเข้า) 命 mìng ชีวิต; พลังการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต 咳 ké ไอ 咸 xián (ทางการ) ทั้งหมด; ทุกคน (คำวิเศษณ์ภาษาคลาสสิก) 品 pǐn สินค้า; สิ่งของ 售 shòu ขาย; จำหน่าย 喊 hǎn ตะโกนเสียงดัง 嗯 ǹg เสียงแสดงการตอบรับหรือเห็นด้วย 嗽 sòu ไอ; ดู 咳 (ké) 象 xiàng ช้าง

含 hán อมสิ่งของไว้ในปากโดยไม่กลืนและไม่บ้วนออก 吵 chǎo เสียงดังและวุ่นวาย; รบกวนผู้อื่น 呀 yā คำอุทานแสดงความประหลาดใจหรือสงสัย 咨 zī ปรึกษาหรือสอบถามผู้อื่น 咬 yǎo กัด (ด้วยฟันเพื่อคีบหรือแยกสิ่งของ) 哈 hā อ้าปากเป่าลมออก 哎 āi คำอุทานแสดงความไม่พอใจหรือเตือน 哦 ò โอ้ (แสดงการตระหนักหรือเข้าใจ) 哲 zhé บุคคลที่ฉลาดและมีปัญญา 唉 ài คำอุทานแสดงความโศกเศร้าหรือเสียใจ 唯 wéi เพียงแต่, โดยเฉพาะ 善 shàn ใจดี; มีเมตตา (ตรงข้ามกับ 恶) 喻 yù อธิบาย; ทำให้เข้าใจ 器 qì เครื่องมือ; ภาชนะ; อุปกรณ์ 局 jú กระดานหมากรุก 扣 kòu เกี่ยวหรือยึดด้วยวงแหวนหรือตะขอ 捐 juān ละทิ้ง; สละ 沿 yán ตามแนว (แม่น้ำ ถนน หรือขอบของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) 骂 mà ด่าทอหรือสบประมาทด้วยคำหยาบหรือคำร้ายกาจ

吞 tūn กลืนทั้งก้อนโดยไม่เคี้ยว 启 qǐ เปิด 呆 dāi โง่; ทึ่ม 呈 chéng มีลักษณะ (รูปแบบ สี หรือสภาพ) บางอย่าง 哇 wā คำเลียนเสียงร้องไห้หรืออาเจียน 啦 la คำช่วยท้ายประโยค (เสียงผสมของ 了 และ 啊); แสดงการสำเร็จ การเปลี่ยนแปลง หรือสถานการณ์ใหม่ พร้อมแสดงความรู้สึกอุทานหรือแปลกใจ 喷 pēn พ่น, ฉีด (ของเหลว, ก๊าซ, ผง ฯลฯ) ออกมาด้วยแรงดัน 嗓 sǎng คอ; กล่องเสียง 嘛 ma คำอนุภาคแสดงความชัดเจนหรือเป็นที่ประจักษ์อยู่แล้ว 嘲 cháo 嘿 hēi เฮ้ (ทักทายหรือเรียกความสนใจ) 噪 zào ส่งเสียงร้องอึกทึก (ของนกหรือแมลงจำนวนมาก) 尚 shàng เคารพนับถือ; ให้ความสำคัญ 毫 háo ขนละเอียดแหลมบนร่างกายคนหรือสัตว์ 衰 shuāi เสื่อมถอย, อ่อนแอลง

叮 dīng กัด หรือ ต่อย (ของยุงเป็นต้น แทงผิวหนังเพื่อดูดเลือด) 叹 tàn ถอนหายใจด้วยความกังวลหรือเศร้าโศก 叼 diāo คาบ (สิ่งของ) ไว้ในปาก 吁 yù ร้องเรียกหรือเรียกร้อง 吏 lì เจ้าหน้าที่รัฐในสมัยโบราณ 君 jūn กษัตริย์; ผู้ปกครอง 吝 lìn ตระหนี่, ขี้เหนียวกับทรัพย์สินของตน 吟 yín ท่องหรือขับร้องด้วยเสียงสูงต่ำ 吩 fēn (ภาษาพูด) สั่งหรือมอบหมายด้วยปากเปล่า; กำชับ (ใช้ใน 吩咐) 吭 kēng ออกเสียง; พูด 吻 wěn ริมฝีปาก 吼 hǒu 咆哮 (ของสัตว์ดุร้าย) 呐 nà ตะโกนเสียงดัง (ดู 呐喊) 呕 ǒu อาเจียน 呛 qiàng ทำให้จมูกหรือคอระคายเคือง (เนื่องจากก๊าซที่มีฤทธิ์ระคายเคือง) 呜 wū คำเลียนเสียงลม นกหวีด เสียงร้องไห้ ฯลฯ 呵 hē ดุด่าด้วยความโกรธ 呻 shēn ท่องบ่น; สวดเพลง 咀 jǔ เคี้ยวและลิ้มรสอย่างช้าๆ ในปาก 咐 fù สั่งด้วยปาก; กำชับ; บอกให้รู้ว่าควรทำหรือไม่ควรทำอะไร 咕 gu คำเลียนเสียงเสียงร้องของแม่ไก่หรือนกบางชนิด 咙 lóng คอ; ใช้ใน 喉咙 (ลำคอ) 咧 liě อ้าปากเบี้ยวไปด้านข้าง 咽 yān คอหอย (ท่อกล้ามเนื้อบริเวณด้านหลังช่องปาก) 哀 āi เศร้าโศก; เจ็บปวด 哄 hǒng หลอกลวง 哆 duō สั่น, ตัวสั่น (เช่นใน 哆嗦) 哑 yǎ เป็นใบ้; พูดไม่ได้เนื่องจากความบกพร่องทางร่างกายหรือเจ็บป่วย 哗 huá เสียงดังอึกทึกและวุ่นวาย; เอะอะโวยวาย 哨 shào ลาดตระเวน, สอดแนม 哺 bǔ ป้อนอาหาร (เด็กหรือสัตว์เล็ก); เลี้ยงดู 哼 hēng 唸唸作声เพราะเจ็บปวด 哽 gěng อาหารติดคอ 唆 suo ยุยงส่งเสริมให้คนอื่นทำความชั่ว 唇 chún ริมฝีปาก; เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อรอบปาก 唐 táng พูดโอ้อวด; เกินความจริง (ในคำพูด) 唠 láo ดู "唠叨": พูดไม่หยุด; บ่น 唤 huàn ร้องเรียกเสียงดังเพื่อให้อีกฝ่ายสังเกตหรือมาหา 唬 hu 唾 tuò น้ำลาย 啃 kěn แทะ; กัดสิ่งของที่แข็งทีละนิด 啰 luō ดู '啰唆': (คำพูด) วกวน; (เรื่อง) ยุ่งยาก; พูดซ้ำซากน่าเบื่อ 啸 xiào ผิวปาก เป่านกหวีดด้วยปาก 喇 lǎ ดู 喇叭: ① เครื่องดนตรีประเภทเป่า ส่วนบนแคบส่วนล่างบาน ขยายเสียง; ② สิ่งที่มีรูปทรงคล้ายแตรใช้ขยายเสียง 喉 hóu กล่องเสียง; คอหอย (อวัยวะสำหรับหายใจและออกเสียง) 喘 chuǎn หายใจถี่; หอบ 喧 xuān เสียงดังอึกทึก; อึกทึกครึกโครม 嗅 xiù ดมกลิ่น; แยกแยะกลิ่นด้วยจมูก 嗜 shì ชอบ, มีความหลงใหลเป็นพิเศษ 嗦 suo ดู '哆嗦': การสั่นของร่างกายโดยไม่ได้ตั้งใจจากการกระตุ้นภายนอก 嘀 dí ใช้ใน "嘀咕": ① พูดพึมพำเบาๆ; ② รู้สึกกังวล ลังเลใจ 嘈 cáo อึกทึก; เสียงดังวุ่นวาย 嘱 zhǔ สั่งเสีย; กำชับ 噩 è น่ากลัวและเป็นลางร้าย; น่าสะพรึงกลัวและไม่เป็นมงคล 嚏 tì (ทางการ) จาม 嚣 xiāo อึกทึก; ส่งเสียงดัง 嚷 rǎng ตะโกนเสียงดัง 嚼 jiáo เคี้ยว; บดอาหารด้วยฟัน 燕 yàn นกนางแอ่น (นกตัวเล็ก ปีกยาวแหลม หางเป็นแฉก) 辟 pì แหลมคม; ลึกซึ้ง; ชัดเจน 鄙 bǐ หยาบคาย; ต่ำช้า 鳄 è จระเข้ (สัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ เรียกทั่วไปว่า 鳄鱼) 鸣 míng (นก) ร้อง; (สัตว์หรือแมลง) ส่งเสียงร้อง