愁眉苦脸 (chóu méi kǔ liǎn) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

虑 lǜ คิดทบทวน; ใคร่ครวญ

慧 huì ฉลาด; มีปัญญา 慰 wèi ปลอบโยน; ทำให้จิตใจสงบ

惑 huò สงสัย; ไม่แน่ใจในความถูกผิด 惩 chéng ลงโทษ; ตีสอน, เตือน 愁 chóu วิตกกังวล; เป็นห่วง

恩 ēn คุณความดี; บุญคุณอันลึกซึ้ง 恳 kěn จริงใจ, ซื่อสัตย์ 恿 yǒng ยุยงหรือผลักดันให้ผู้อื่นทำบางสิ่ง (ดู 〖怂恿〗) 悬 xuán แขวน; ลอยอยู่กลางอากาศ 惹 rě ดึงดูด, ยั่วยุ 愈 yù หายจากโรค 愚 yú โง่เขลา; เซ่อ 慈 cí เมตตา, ใจดี 憋 biē กลั้นหรืออั้นไว้ไม่ให้ออกมา 憨 hān โง่; ปัญญาอ่อน 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 闷 mèn อารมณ์หดหู่; ใจไม่สบาย

漏 lòu หยด ซึม หรือรั่วออกมาจากรูหรือรอยแตก

屠 tú ฆ่า (สัตว์เลี้ยง) 屡 lǚ ซ้ำๆ; บ่อยครั้ง 殿 diàn ท้องพระโรงหรือวิหารใหญ่สำหรับกษัตริย์หรือบูชาเทพ 辟 pì แหลมคม; ลึกซึ้ง; ชัดเจน

瞧 qiáo (ภาษาพูด) มอง; ดู 瞬 shùn กะพริบตา

眶 kuàng เบ้าตา; บริเวณรอบดวงตา 眺 tiào มองไปในระยะไกล 睐 lài (ทางการ) รูม่านตาไม่ตรง 睦 mù สามัคคี; กลมเกลียว 睬 cǎi ใส่ใจ; สนใจ 睹 dǔ มองเห็น; เห็น 瞄 miáo เล็ง; จับตามองที่เป้าหมาย 瞅 chǒu (ภาษาถิ่น) มอง 瞎 xiā ตาบอด; สูญเสียการมองเห็น 瞒 mán ปกปิดความจริงจากผู้อื่น 瞩 zhǔ จ้องมอง; จับตามอง 瞪 dèng เบิกตากว้าง 瞻 zhān มองขึ้นหรือมองไปข้างหน้า

著 zhù โดดเด่น; เห็นได้ชัด 葡 pú ใช้ใน "葡萄" (องุ่น; เถาองุ่น)

荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 营 yíng แสวงหา; มุ่งหา 蔬 shū ผัก; พืชที่กินได้ (ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก) 薄 bó น้อย, เล็กน้อย 藏 cáng ซ่อน; หลบซ่อน

薯 shǔ พืชหัว: ①มันเทศ (甘薯) หรือที่เรียกว่า 白薯, 红薯 หรือ 番薯 มีลำต้นเล็กยาว รากหัวกินได้; ②มันฝรั่ง (马铃薯) หรือที่เรียกว่า 土豆 หรือ 山药蛋 หัวใต้ดินกินได้; ③[薯蓣] มันเมือก (山药) รากหัวทรงกระบอกกินได้และใช้เป็นยาได้

芬 fēn กลิ่นหอมของดอกไม้และต้นไม้ 芭 bā ดู 芭蕉 พืชล้มลุกใบกว้าง ผลคล้ายกล้วยรับประทานได้ 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 芳 fāng หอมกรุ่น; กลิ่นหอมของดอกไม้และพืช 芽 yá ยอดอ่อน; หน่อ (ส่วนที่งอกออกมาจากเมล็ดหรือต้นพืช) 苍 cāng สีน้ำเงินเขียวหรือสีฟ้าคราม 苏 sū ชื่อพืช: ① งาขี้ม้อนสีม่วง (紫苏) พืชล้มลุกใบสีม่วงดำ ดอกสีม่วงแดง ใช้ใบและเมล็ดเป็นยา; ② งาขี้ม้อนขาว (白苏) พืชล้มลุกลำต้นสี่เหลี่ยม ดอกสีขาว ราก ลำต้น ใบ และเมล็ดใช้เป็นยา 苗 miáo ต้นกล้า; ยอดอ่อนหรือใบอ่อนของผักบางชนิด 苛 kē เป็นภาระหนัก, ยากจะทนได้ 苟 gǒu ชั่วคราว; พอไปที 若 ruò ราวกับ; เหมือน 茁 zhuó งอกงาม; เจริญเติบโตอย่างแข็งแรง (ของพืช) 茂 mào เขียวชอุ่ม (ของพืช) เจริญงอกงามอย่างอุดมสมบูรณ์ 茉 mò ﹝茉莉﹞ (-li) ① ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ใช้อบชา ② ดอกบานเย็น (Mirabilis jalapa) พืชล้มลุก ดอกมีสีแดง ขาว เหลือง หรือม่วง เอนโดสเปิร์มเป็นแป้ง ใช้ทำแป้งเครื่องสำอาง 茫 máng กว้างใหญ่ไพศาล, ไม่ชัดเจน 荆 jīng พุ่มไม้ผลัดใบชนิดหนึ่ง (ใบมีก้านยาวแยกเป็นแฉก ดอกสีม่วงน้ำเงิน กิ่งเหนียวใช้สานตะกร้า; โบราณใช้เป็นเครื่องมือลงโทษ) 荡 dàng แกว่ง; โยกไปมา 荤 hūn ผักกลิ่นฉุน (หัวหอม กระเทียม ฯลฯ) ที่พุทธศาสนาห้ามรับประทาน 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 荫 yīn ร่มเงาของต้นไม้, เงาที่เกิดจากกิ่งและใบไม้ใต้แสงอาทิตย์ 荷 hé บัวหลวง 莅 lì (ทางการ) มาถึง; เดินทางมา 莉 lì ดู "茉莉" — ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปวงรีมีความมันเงา ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเข้ม ใช้ประดับ อบชา และทำยา 莫 mò (ทางการ) ไม่มีใคร; ไม่มีสิ่งใด 莲 lián ดอกบัว (พืชล้มลุกในน้ำตื้น ใบใหญ่กลม ดอกสีชมพูหรือขาว เมล็ดและลำต้นใต้ดินรับประทานได้) 莹 yíng (ทางการ) หินเรียบเนียนคล้ายหยก 莽 mǎng หญ้าขึ้นหนาแน่น 菇 gu เห็ดชนิดหนึ่ง 菩 pú พระโพธิสัตว์ (–sà) คำย่อจากภาษาสันสกฤต 'โพธิสัตว์'; ในพระพุทธศาสนาหมายถึงผู้มีฐานะรองจากพระพุทธเจ้า; โดยทั่วไปหมายรวมถึงพระพุทธเจ้าและเทพบางองค์ 萌 méng (ของพืช) แตกหน่อ, งอกขึ้น 萍 píng แหนแดง; พืชล้มลุกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ มีใบแบนรูปไข่และรากห้อยในน้ำ 萎 wěi เหี่ยวแห้ง; ร่วงโรย (พืช) 萝 luó พืชเลื้อย; 莪蒿 萧 xiāo ร้างเปล่า, หดหู่, ไร้ชีวิตชีวา 萨 sà นามสกุล 董 dǒng (ทางการ) กำกับดูแลและบริหาร 葬 zàng พิธีศพ; การจัดการร่างผู้เสียชีวิตตามธรรมเนียม 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 蒂 dì ขั้วผลไม้; ส่วนที่เชื่อมผลกับก้าน 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 蒜 suàn กระเทียม (พืชล้มลุกดอกสีขาว ใบและก้านช่อดอกอ่อนรับประทานได้) 蒸 zhēng ระเหย; ของเหลวถูกความร้อนกลายเป็นไอลอยขึ้น 蓬 péng พืชล้มลุกสองปีชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบหลิว ขอบใบมีฟัน ผลมีขนแข็งสีขาว 蔑 miè (ทางการ) ไม่มี, ปราศจาก 蔓 màn มีความหมายเดียวกับ "蔓"（wàn）ใช้ในคำประสมหรือสำนวน เช่น "蔓草"、"蔓延" 蔚 wèi (ทางการ) งอกงาม; ยิ่งใหญ่ 蔼 ǎi อ่อนโยน, มีใจดี 蔽 bì ปกคลุม; บัง; ปิดบัง 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 蕾 lěi ดอกตูม ดอกไม้ที่ยังไม่บาน 藐 miǎo เล็ก; จิ๋ว 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 藻 zǎo สาหร่าย; พืชน้ำที่ไม่มีราก ลำต้น และใบ สามารถสังเคราะห์แสงได้ 蘑 mó เห็ดกินได้ (เช่น เห็ดแชมปิญอง, เห็ดสน) 蘸 zhàn จุ่มในของเหลว ผง หรือของเหนียวแล้วยกออก

腿 tuǐ ขา (ของคนหรือสัตว์)

脱 tuō หลุดออก; ร่วงหล่น 脾 pí ม้าม (อวัยวะภายใน) 膊 bo 膏 gāo ไขมัน; น้ำมัน

胃 wèi กระเพาะอาหาร (อวัยวะย่อยอาหาร) 胆 dǎn ถุงน้ำดี อวัยวะที่เก็บน้ำดีในร่างกาย 胜 shèng เอาชนะคู่ต่อสู้หรือศัตรู 胡 hú คำเรียกรวมโบราณสำหรับชนชาติทางเหนือและตะวันตก 腰 yāo เอว; ส่วนกลางของร่างกายระหว่างสะโพกและซี่โครง 膀 bǎng ส่วนบนของแขนที่ติดกับไหล่

肺 fèi ปอด (อวัยวะหายใจ) 肿 zhǒng บวม (ของผิวหนัง เยื่อเมือก หรือกล้ามเนื้อ เนื่องจากการไหลเวียนโลหิตผิดปกติ การอักเสบ การเป็นหนอง หรือเลือดออกภายใน) 胞 bāo รกและเยื่อหุ้มทารก 胶 jiāo กาวหรือสารเหนียว (ทำจากหนังสัตว์ เขาสัตว์ สารจากพืช หรือสังเคราะห์) 胸 xiōng หน้าอก; ส่วนหน้าของลำตัวระหว่างคอและท้อง 脂 zhī ไขมันหรือน้ำมันจากเนื้อเยื่อสัตว์หรือเมล็ดพืชน้ำมัน 脆 cuì เปราะ, แตกหักง่าย (ตรงข้ามกับ «韧») 脖 bó คอ (ส่วนที่เชื่อมระหว่างหัวกับลำตัว) 腔 qiāng โพรงหรือช่องที่บรรจุอวัยวะภายในร่างกายสัตว์ 臂 bì แขน 骨 gǔ กระดูก เนื้อเยื่อแข็งที่ค้ำจุนร่างกายของมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลัง

胎 tāi ทารกในครรภ์; ตัวอ่อนในมดลูกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 胚 pēi ตัวอ่อน; สิ่งมีชีวิตในระยะพัฒนาการเริ่มต้น เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมหรือไม่ได้รับการผสม 脉 mài หลอดเลือด 腆 tiǎn (ทางการ) อุดมสมบูรณ์; เหลือเฟือ 腊 là พิธีบูชาเทพเจ้าโบราณในเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ 腕 wàn ข้อมือ; ข้อเท้า 腥 xīng เนื้อดิบ; อาหารประเภทเนื้อและปลา 腹 fù ท้อง; ช่องท้อง 腻 nì รู้สึกเบื่อหน่ายอาหารที่มีไขมันมากเกินไป 腼 miǎn อาย และเก้อเขิน; ดู 腼腆 膛 táng โพรงในร่างกาย 膜 mó เยื่อ (เนื้อเยื่อบางในร่างกายของมนุษย์ สัตว์ และพืช) 膝 xī เข่า ส่วนด้านหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างต้นขาและขาท่อนล่างมีข้อต่ออยู่ภายใน 膨 péng พองตัว, ขยายตัว 膳 shàn อาหาร; มื้ออาหาร 臀 tún ก้น 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 豚 tún ลูกหมู; หมูโดยทั่วไป