ตัวอักษร

盯

dīng

盯 dīng

1. จ้องมองไปที่จุดใดจุดหนึ่ง; จ้องเขม็ง
2. ติดตามอย่างใกล้ชิด; จับตาดู

คำที่ใช้ 盯 เป็น dīng (0)

โครงสร้างและการเขียน

盯 dīng — จ้องมองไปที่จุดใดจุดหนึ่ง; จ้องเขม็ง

盯 ไม่ได้ใช้เป็นส่วนประกอบในตัวอักษรอื่น.

ประกอบด้วย

1 目 mù — ตา

目 เป็นส่วนประกอบใน 38 ตัวอักษร

HSK 1

看 kàn มอง; ดู 睡 shuì นอนหลับ

HSK 2

眼 yǎn ตา (อวัยวะรับภาพของคนและสัตว์) 着 zhuó สวมใส่ (เสื้อผ้า) 睛 jīng ลูกตา, รูม่านตา

HSK 3

冒 mào พุ่งขึ้น; โผล่ออกมา; ปรากฏขึ้น 直 zhí ตรง; ไม่โค้ง (ตรงข้ามกับ 曲) 相 xiāng ซึ่งกันและกัน; ร่วมกัน

HSK 4

具 jù เครื่องมือ; อุปกรณ์ 省 shěng ประหยัด, ใช้น้อย (ตรงข้ามกับ 费)

HSK 5

泪 lèi น้ำตา; ของเหลวใสไม่มีสีที่ถูกหลั่งจากต่อมน้ำตา 盾 dùn โล่ (อาวุธป้องกันโบราณในการรบ) 眠 mián นอนหลับ

HSK 6

盲 máng ตาบอด; มองไม่เห็น 盼 pàn โหยหา; รอคอยด้วยความกระตือรือร้น 眉 méi คิ้ว 睁 zhēng ลืมตา 督 dū กำกับดูแล, ตรวจสอบ, ควบคุม

แสดงเพิ่มเติม HSK 6 ตัวอักษร (+2)

瞧 qiáo (ภาษาพูด) มอง; ดู 瞬 shùn กะพริบตา

HSK 7

渺 miǎo กว้างใหญ่ไพศาล (ของน้ำ) 盯 dīng จ้องมองไปที่จุดใดจุดหนึ่ง; จ้องเขม็ง 盹 dǔn การงีบหลับชั่วครู่ 眨 zhǎ กะพริบ (ตา) 眯 mī หรี่ตา

แสดงเพิ่มเติม HSK 7 ตัวอักษร (+13)

眶 kuàng เบ้าตา; บริเวณรอบดวงตา 眺 tiào มองไปในระยะไกล 睐 lài (ทางการ) รูม่านตาไม่ตรง 睦 mù สามัคคี; กลมเกลียว 睬 cǎi ใส่ใจ; สนใจ 睹 dǔ มองเห็น; เห็น 瞄 miáo เล็ง; จับตามองที่เป้าหมาย 瞅 chǒu (ภาษาถิ่น) มอง 瞎 xiā ตาบอด; สูญเสียการมองเห็น 瞒 mán ปกปิดความจริงจากผู้อื่น 瞩 zhǔ จ้องมอง; จับตามอง 瞪 dèng เบิกตากว้าง 瞻 zhān มองขึ้นหรือมองไปข้างหน้า

2 丁 dīng — ลำดับที่สี่ของสิบธาตุฟ้า ใช้แทนลำดับที่สี่

丁 เป็นส่วนประกอบใน 13 ตัวอักษร

HSK 1

可 kě ใช่; ถูกต้อง; อนุญาต 打 dǎ ตีหรือตบด้วยมือหรืออุปกรณ์

HSK 3

成 chéng สำเร็จ; บรรลุผล; ทำสำเร็จ (ตรงข้ามกับ 败) 灯 dēng โคมไฟ; อุปกรณ์ให้แสงสว่าง 行 xíng เดิน; ไป

HSK 4

厅 tīng ห้องโถงขนาดใหญ่สำหรับการประชุมหรือต้อนรับแขก 订 dìng แก้ไข, ปรับปรุง (ข้อผิดพลาดในข้อความ)

HSK 6

顶 dǐng ส่วนบนสุดของร่างกายหรือสิ่งของ

HSK 7

亭 tíng ศาลา; สิ่งก่อสร้างมีหลังคาไม่มีผนังสำหรับพักผ่อน มักสร้างริมทางหรือในสวน 叮 dīng กัด หรือ ต่อย (ของยุงเป็นต้น แทงผิวหนังเพื่อดูดเลือด) 宁 níng สงบ; สันติ 盯 dīng จ้องมองไปที่จุดใดจุดหนึ่ง; จ้องเขม็ง 钉 dīng ตะปู; หมุด (วัตถุรูปแท่งเล็กๆ ทำจากโลหะ ไม้ หรือไม้ไผ่ที่ตอกเข้าไปในสิ่งอื่น)

ลำดับเส้น