揠苗助长 (yà miáo zhù zhǎng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

拍 pāi ตบหรือตีด้วยฝ่ามือหรือวัตถุแบน 持 chí ถือ; จับ 挺 tǐng แข็งและตรง 换 huàn แลกเปลี่ยน (ให้สิ่งหนึ่งแล้วรับอีกสิ่งหนึ่งมา) 据 jù ยึดครอง; ครอบครอง 接 jiē เข้าใกล้; สัมผัส 提 tí หิ้ว (ของที่มีหูจับ วงแหวน หรือเชือก) ด้วยแขนห้อยลง 搬 bān เคลื่อนย้าย (สิ่งของหนักหรือใหญ่)

技 jì ทักษะ, ฝีมือ 折 zhé หัก, ทำให้หัก 抬 tái ยกขึ้น; ชูขึ้น 抱 bào โอบกอดด้วยแขน 拉 lā ดึงมาหาตัวเองหรือลากตาม 拒 jù ต้านทาน; ขัดขวาง 招 zhāo โบกมือเรียกหรือทักทาย 拾 shí เก็บ (ของจากพื้น) 挂 guà แขวน (ด้วยเชือก ตะขอ หรือตะปู) 指 zhǐ นิ้วมือ 按 àn กดลงด้วยมือหรือนิ้ว 授 shòu มอบ; มอบให้ (ใช้ในโอกาสที่เป็นทางการหรือพิธีการ) 掉 diào ตก; หล่น 排 pái จัดเรียงเป็นแถวตามลำดับ 推 tuī ผลักสิ่งของออกไปตามทิศทางของแรง 摄 shè ดูดซึม; รับเข้า 播 bō เผยแพร่, แพร่กระจาย 操 cāo จับ; ถือในมือ 擦 cā ถู, เช็ด, ขัด

抓 zhuā กำ; จับให้แน่น 投 tóu โยนไปยังเป้าหมาย 抢 qiǎng แย่งชิง; ฉกชิง 押 yā ลงนามหรือทำเครื่องหมายในเอกสารราชการหรือสัญญาเพื่อเป็นหลักฐาน 抽 chōu ดึงออก (สิ่งที่อยู่ระหว่างวัตถุ) 拆 chāi แกะออก; ถอดออก 拖 tuō ลาก (วัตถุตามพื้นผิว) 拥 yōng กอด 拨 bō เขี่ยหรือโกยสิ่งของด้วยมือ เท้า หรือไม้ 括 kuò (ทางการ) มัด; ผูก 拼 pīn รวมเข้าด้วยกัน; ประกอบกัน 挑 tiǎo งัดหรือเขี่ยขึ้นด้วยของปลายแหลมหรือของยาว 挡 dǎng ขวาง, บัง 挣 zhèng ดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากการถูกผูกมัด 挤 jǐ แออัดกัน; (หลายสิ่ง) รวมกันในเวลาเดียวกัน 挥 huī โบกหรือแกว่งแขน (พร้อมสิ่งของที่ถืออยู่) 捐 juān ละทิ้ง; สละ 损 sǔn ลดลง; สูญเสีย 捡 jiǎn เก็บ; หยิบ 控 kòng กล่าวโทษ, ฟ้องร้อง 措 cuò จัดการ; ดำเนินการ 描 miáo ลอกแบบ, ลอกเส้น (มักใช้กระดาษใสวางทับบนต้นแบบ) 插 chā เสียบ แทง หรือสอด (สิ่งที่ยาวหรือแบน) เข้าไปในสิ่งอื่น 握 wò กำหรือถือสิ่งของในมือ 搜 sōu ค้นหาทั่วทุกที่ 搞 gǎo ทำ, จัดการ, ดำเนินการ 摇 yáo เขย่า; แกว่งไปมา 摔 shuāi ล้มลง (เสียการทรงตัว) 摘 zhāi เก็บ; เด็ด (ดอกไม้ ผลไม้ ใบไม้ หรือสิ่งที่สวมใส่/แขวนอยู่) 摸 mō สัมผัสหรือลูบเบาๆ ด้วยมือ 撞 zhuàng ชน; ปะทะ 擅 shàn กระทำโดยพลการ; เกินอำนาจหน้าที่

抑 yì กดลง; ปราบปราม 抗 kàng ต้านทาน; ต่อต้าน 抛 pāo โยน; ขว้าง 披 pī คลุมบ่า 抵 dǐ ค้ำยัน; รองรับ 拐 guǎi เลี้ยว; เปลี่ยนทิศทาง 拔 bá ถอน, ดึงออก 拟 nǐ ร่าง; จัดทำโครงร่าง 拦 lán ขวาง, สกัด, หยุด 挖 wā ขุด (ให้เกิดหลุม ร่อง ฯลฯ) 挫 cuò ล้มเหลว; ประสบความพ่ายแพ้ 捉 zhuō จับ; กำ 捕 bǔ จับ; จับกุม 捧 pěng ประคองด้วยสองมือ 捷 jié เร็ว; รวดเร็ว 掏 tāo สอดมือเข้าไปหยิบของออกมา 援 yuán ดึงหรือจับด้วยมือ 搭 dā ตั้งขึ้น; สร้างขึ้น 携 xié พกพาติดตัว 摆 bǎi จัดวาง; จัดเรียง 撑 chēng ค้ำ, รองรับ 撒 sā ปล่อย; เปิดออก 撤 chè ถอดออก; ยกเลิก

抒 shū แสดงออก, ระบาย (ความรู้สึกหรือความคิดเห็น) 抖 dǒu สั่นหรือตัวสั่น (เพราะหนาวหรือกลัว) 抚 fǔ ลูบเบาๆ 抠 kōu ขุดหรือควักออกด้วยนิ้วหรือของเล็กๆ 抡 lūn แกว่งแขนอย่างแรง 抨 pēng (ทางการ) ถอดถอน (弹劾) 抹 mǒ ทา; ป้าย 拄 zhǔ ยันไม้เท้าหรือไม้ค้ำเพื่อพยุงร่างกาย 拇 mǔ นิ้วโป้งมือหรือเท้า 拌 bàn คน, ผสม 拎 līn หิ้ว (สิ่งของ) ด้วยมือ 拓 tuò บุกเบิก (ที่ดิน, เส้นทาง) 拘 jū จับกุมหรือกักขัง 拙 zhuō งุ่มง่าม; ไม่คล่องแคล่ว 拢 lǒng รวบรวม, รวมเข้าด้วยกัน 拣 jiǎn เลือก; คัดเลือก 拧 níng บิดเค้น; ใช้สองมือจับสองด้านของวัตถุบิดไปในทิศทางตรงกันข้าม 拯 zhěng ช่วยเหลือ, กู้ภัย 拱 gǒng ประสานมือเพื่อแสดงความเคารพ 拴 shuān ผูกด้วยเชือก 拽 zhuài ดึงอย่างแรง 挎 kuà งอแขนเพื่อแขวนหรือเกี่ยวสิ่งของ 挟 xié หนีบไว้ใต้แขน 挠 náo ขัดขวาง, กีดกัน 挨 āi ใกล้ชิด; ติดกัน 挪 nuó เคลื่อน; ย้าย 振 zhèn เขย่า, โบก 挽 wǎn ดึง; ลาก 捂 wǔ ปิดหรือคลุมอย่างแน่นหนา 捅 tǒng แทง; จิ้ม; ทิ่ม 捆 kǔn มัดด้วยเชือก 捍 hàn ป้องกัน; ต้านทาน 捎 shāo ฝากของหรือฝากข่าวสารไปด้วยระหว่างทาง 捏 niē หยิก (ด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น) 捞 lāo 건지다（จากน้ำหรือของเหลว） 捣 dǎo ตำหรือกระแทกลงด้วยปลายไม้ 捶 chuí ตีด้วยกำปั้นหรือไม้ 掀 xiān เปิด (สิ่งที่ปิดคลุมอยู่) ขึ้น 掐 qiā กดด้วยเล็บ; หยิกหรือหักด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น 掘 jué ขุด; ขุดเจาะ 掠 lüè ปล้น; ยึดครองด้วยกำลัง 掩 yǎn ปิดบัง; ซ่อน 掷 zhì ขว้าง, โยน, ปา 掺 chān ผสมสิ่งหนึ่งเข้าไปในอีกสิ่งหนึ่ง 揉 róu ถูด้วยมือ 揍 zòu (ภาษาพูด) ตี (คน) 揠 yà (ทางการ) ถอนขึ้น; ถอนราก 揣 chuǎi ประมาณ; คาดเดา; ไตร่ตรอง 揪 jiū จับแน่น; คว้าและดึง 揭 jiē (ทางการ) ยกขึ้นสูง 揽 lǎn โอบกอดใครบางคนด้วยแขนให้เข้ามาใกล้ 搀 chān พยุงแขนหรือมือของผู้อื่น (โดยทั่วไปหมายถึงผู้สูงอายุ) อย่างเบามือ 搁 gē วางในตำแหน่งที่กำหนด 搂 lǒu กอดด้วยแขนทั้งสองข้าง 搅 jiǎo รบกวน; ก่อกวน 搏 bó ต่อสู้; ปะทะกัน 搓 cuō ถูระหว่างฝ่ามือหรือคลึงสิ่งของระหว่างฝ่ามือทั้งสอง 摊 tān กางออก; ปูให้แบน 摧 cuī ทำลาย, หักหัก 撇 piě โยนแบนราบ 撕 sī ฉีกด้วยมือ 撬 qiào งัด; สอดไม้ มีด หรือเหล็กแหลมเข้าในช่องแล้วออกแรงงัดเพื่อเคลื่อนหรือแยกสิ่งของออก 撰 zhuàn เขียนบทความหรือแต่งหนังสือ 撵 niǎn ขับไล่, ไล่ออก 撼 hàn เขย่า; สั่น 攒 zǎn สะสม; เก็บออม 攘 rǎng (ทางการ) ขับไล่; ปฏิเสธ

著 zhù โดดเด่น; เห็นได้ชัด 葡 pú ใช้ใน "葡萄" (องุ่น; เถาองุ่น)

荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 营 yíng แสวงหา; มุ่งหา 蔬 shū ผัก; พืชที่กินได้ (ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก) 薄 bó น้อย, เล็กน้อย 藏 cáng ซ่อน; หลบซ่อน

薯 shǔ พืชหัว: ①มันเทศ (甘薯) หรือที่เรียกว่า 白薯, 红薯 หรือ 番薯 มีลำต้นเล็กยาว รากหัวกินได้; ②มันฝรั่ง (马铃薯) หรือที่เรียกว่า 土豆 หรือ 山药蛋 หัวใต้ดินกินได้; ③[薯蓣] มันเมือก (山药) รากหัวทรงกระบอกกินได้และใช้เป็นยาได้

芬 fēn กลิ่นหอมของดอกไม้และต้นไม้ 芭 bā ดู 芭蕉 พืชล้มลุกใบกว้าง ผลคล้ายกล้วยรับประทานได้ 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 芳 fāng หอมกรุ่น; กลิ่นหอมของดอกไม้และพืช 芽 yá ยอดอ่อน; หน่อ (ส่วนที่งอกออกมาจากเมล็ดหรือต้นพืช) 苍 cāng สีน้ำเงินเขียวหรือสีฟ้าคราม 苏 sū ชื่อพืช: ① งาขี้ม้อนสีม่วง (紫苏) พืชล้มลุกใบสีม่วงดำ ดอกสีม่วงแดง ใช้ใบและเมล็ดเป็นยา; ② งาขี้ม้อนขาว (白苏) พืชล้มลุกลำต้นสี่เหลี่ยม ดอกสีขาว ราก ลำต้น ใบ และเมล็ดใช้เป็นยา 苗 miáo ต้นกล้า; ยอดอ่อนหรือใบอ่อนของผักบางชนิด 苛 kē เป็นภาระหนัก, ยากจะทนได้ 苟 gǒu ชั่วคราว; พอไปที 若 ruò ราวกับ; เหมือน 茁 zhuó งอกงาม; เจริญเติบโตอย่างแข็งแรง (ของพืช) 茂 mào เขียวชอุ่ม (ของพืช) เจริญงอกงามอย่างอุดมสมบูรณ์ 茉 mò ﹝茉莉﹞ (-li) ① ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ใช้อบชา ② ดอกบานเย็น (Mirabilis jalapa) พืชล้มลุก ดอกมีสีแดง ขาว เหลือง หรือม่วง เอนโดสเปิร์มเป็นแป้ง ใช้ทำแป้งเครื่องสำอาง 茫 máng กว้างใหญ่ไพศาล, ไม่ชัดเจน 荆 jīng พุ่มไม้ผลัดใบชนิดหนึ่ง (ใบมีก้านยาวแยกเป็นแฉก ดอกสีม่วงน้ำเงิน กิ่งเหนียวใช้สานตะกร้า; โบราณใช้เป็นเครื่องมือลงโทษ) 荡 dàng แกว่ง; โยกไปมา 荤 hūn ผักกลิ่นฉุน (หัวหอม กระเทียม ฯลฯ) ที่พุทธศาสนาห้ามรับประทาน 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 荫 yīn ร่มเงาของต้นไม้, เงาที่เกิดจากกิ่งและใบไม้ใต้แสงอาทิตย์ 荷 hé บัวหลวง 莅 lì (ทางการ) มาถึง; เดินทางมา 莉 lì ดู "茉莉" — ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปวงรีมีความมันเงา ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเข้ม ใช้ประดับ อบชา และทำยา 莫 mò (ทางการ) ไม่มีใคร; ไม่มีสิ่งใด 莲 lián ดอกบัว (พืชล้มลุกในน้ำตื้น ใบใหญ่กลม ดอกสีชมพูหรือขาว เมล็ดและลำต้นใต้ดินรับประทานได้) 莹 yíng (ทางการ) หินเรียบเนียนคล้ายหยก 莽 mǎng หญ้าขึ้นหนาแน่น 菇 gu เห็ดชนิดหนึ่ง 菩 pú พระโพธิสัตว์ (–sà) คำย่อจากภาษาสันสกฤต 'โพธิสัตว์'; ในพระพุทธศาสนาหมายถึงผู้มีฐานะรองจากพระพุทธเจ้า; โดยทั่วไปหมายรวมถึงพระพุทธเจ้าและเทพบางองค์ 萌 méng (ของพืช) แตกหน่อ, งอกขึ้น 萍 píng แหนแดง; พืชล้มลุกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ มีใบแบนรูปไข่และรากห้อยในน้ำ 萎 wěi เหี่ยวแห้ง; ร่วงโรย (พืช) 萝 luó พืชเลื้อย; 莪蒿 萧 xiāo ร้างเปล่า, หดหู่, ไร้ชีวิตชีวา 萨 sà นามสกุล 董 dǒng (ทางการ) กำกับดูแลและบริหาร 葬 zàng พิธีศพ; การจัดการร่างผู้เสียชีวิตตามธรรมเนียม 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 蒂 dì ขั้วผลไม้; ส่วนที่เชื่อมผลกับก้าน 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 蒜 suàn กระเทียม (พืชล้มลุกดอกสีขาว ใบและก้านช่อดอกอ่อนรับประทานได้) 蒸 zhēng ระเหย; ของเหลวถูกความร้อนกลายเป็นไอลอยขึ้น 蓬 péng พืชล้มลุกสองปีชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบหลิว ขอบใบมีฟัน ผลมีขนแข็งสีขาว 蔑 miè (ทางการ) ไม่มี, ปราศจาก 蔓 màn มีความหมายเดียวกับ "蔓"（wàn）ใช้ในคำประสมหรือสำนวน เช่น "蔓草"、"蔓延" 蔚 wèi (ทางการ) งอกงาม; ยิ่งใหญ่ 蔼 ǎi อ่อนโยน, มีใจดี 蔽 bì ปกคลุม; บัง; ปิดบัง 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 蕾 lěi ดอกตูม ดอกไม้ที่ยังไม่บาน 藐 miǎo เล็ก; จิ๋ว 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 藻 zǎo สาหร่าย; พืชน้ำที่ไม่มีราก ลำต้น และใบ สามารถสังเคราะห์แสงได้ 蘑 mó เห็ดกินได้ (เช่น เห็ดแชมปิญอง, เห็ดสน) 蘸 zhàn จุ่มในของเหลว ผง หรือของเหนียวแล้วยกออก

畜 chù สัตว์ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยง 畴 chóu (ทางการ) ที่นาที่ไถแล้ว 畸 jī ผิดปกติ, ไม่สม่ำเสมอ 苗 miáo ต้นกล้า; ยอดอ่อนหรือใบอ่อนของผักบางชนิด

历 lì ผ่านประสบการณ์; ผ่านมา

穷 qióng ยากจน ขัดสน (ตรงข้ามกับ 富)

募 mù ระดมหรือรับสมัครอย่างกว้างขวาง (ทรัพย์สิน ทหาร ฯลฯ) 夯 hāng เครื่องมือหรือเครื่องจักรสำหรับอัดแน่นฐานราก (ทำจากไม้ หิน หรือเหล็ก) 筋 jīn เส้นเอ็นหรือเอ็นยึดที่เชื่อมกล้ามเนื้อกับกระดูก 虏 lǔ จับเป็นเชลย