烦 (fán) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

煤 méi ถ่านหิน (ของแข็งสีดำที่ติดไฟได้ เกิดจากพืชโบราณภายใต้ความร้อนและแรงดัน) 燥 zào แห้ง; ขาดความชื้น 爆 bào ระเบิดหรือแตกออกอย่างรุนแรง

炊 chuī ก่อไฟหุงหาอาหาร 炖 dùn ตุ๋น (ต้มให้เดือดแล้วใช้ไฟอ่อนเคี่ยวจนนุ่ม มักใช้กับเนื้อสัตว์) 炫 xuàn (ทางการ) ทำให้ตาพร่า (ด้วยแสงจ้า) 炬 jù คบเพลิง 炮 pào ปืนใหญ่ (ขนาดลำกล้องเกิน 2 ซม. ได้แก่ ครก ฮาวิตเซอร์ ปืนใหญ่ ปืนต่อสู้อากาศยาน ฯลฯ) 烁 shuò สว่างจ้า, แวววาว 烘 hōng อบอุ่นหรืออบแห้งด้วยไฟ ไฟฟ้า หรือไอน้ำ 烛 zhú เทียน วัตถุทำจากขี้ผึ้งมีไส้สำหรับให้แสงสว่าง 焕 huàn สว่าง; เจิดจ้า 焙 bèi คั่วหรืออบด้วยไฟอ่อนในภาชนะ 焚 fén เผา 焰 yàn เปลวไฟ 煌 huáng สว่าง; เจิดจ้า 煲 bāo (ภาษาถิ่น) หม้อลึกที่มีผนังตั้งตรง 煽 shān เหมือนกับ "扇" 熄 xī ดับไฟ; (ไฟ) มอด 熨 yùn รีด (เสื้อผ้า) ด้วยเตารีด 耿 gěng (ทางการ) สว่าง; เจิดจ้า 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 赤 chì สีแดง; โทนแดงอ่อนกว่าสีชาด

预 yù ล่วงหน้า; ก่อนล่วงหน้า 频 pín บ่อยครั้ง; ซ้ำๆ; ต่อเนื่องหลายครั้ง

颊 jiá แก้ม; ส่วนของใบหน้าใต้กระดูกโหนกแก้ม 颓 tuí พังทลาย, ล้มทลาย 颠 diān ยอดของสิ่งที่สูงและตั้งตรง 颤 chàn สั่น; ตัวสั่น