灭 (miè) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

兴 xīng นิยม; แพร่หลาย 再 zài สองครั้ง, ครั้งที่สอง 前 qián ด้านหน้า; ทิศทางที่หันไป (ตรงข้ามกับ 后) 天 tiān ท้องฟ้า 子 zǐ บุตร (สมัยโบราณหมายถึงบุตรชายหรือบุตรหญิง ปัจจุบันหมายถึงบุตรชายโดยเฉพาะ) 师 shī ครู; ผู้สอน 本 běn รากหรือลำต้นของพืช 正 zhèng ตรง; ได้ฉาก (ตรงข้ามกับเอียงหรือเบี้ยว) 百 bǎi หนึ่งร้อย (ตัวเลข 100) 贵 guì ราคาแพง; มีคุณค่าสูง (ตรงข้ามกับ 贱)

或 huò บางที; อาจจะ 更 gēng เปลี่ยน; แทนที่; สับเปลี่ยน 末 mò ปลายหรือส่วนสุดของสิ่งของ 求 qiú วิงวอน, ขอร้อง 演 yǎn วิวัฒนาการ; เปลี่ยนแปลง 直 zhí ตรง; ไม่โค้ง (ตรงข้ามกับ 曲) 行 xíng เดิน; ไป

拯 zhěng ช่วยเหลือ, กู้ภัย 朱 zhū สีแดงชาด สีแดงสด 胚 pēi ตัวอ่อน; สิ่งมีชีวิตในระยะพัฒนาการเริ่มต้น เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมหรือไม่ได้รับการผสม 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 贮 zhù สะสม; เก็บสำรอง 逆 nì ไปในทิศทางตรงกันข้าม (ตรงข้ามกับ 顺) 遣 qiǎn ส่ง, มอบหมาย 陋 lòu 못생긴; ไม่สวยงาม 隆 lóng ยิ่งใหญ่; โอ่อ่า

煤 méi ถ่านหิน (ของแข็งสีดำที่ติดไฟได้ เกิดจากพืชโบราณภายใต้ความร้อนและแรงดัน) 燥 zào แห้ง; ขาดความชื้น 爆 bào ระเบิดหรือแตกออกอย่างรุนแรง

炊 chuī ก่อไฟหุงหาอาหาร 炖 dùn ตุ๋น (ต้มให้เดือดแล้วใช้ไฟอ่อนเคี่ยวจนนุ่ม มักใช้กับเนื้อสัตว์) 炫 xuàn (ทางการ) ทำให้ตาพร่า (ด้วยแสงจ้า) 炬 jù คบเพลิง 炮 pào ปืนใหญ่ (ขนาดลำกล้องเกิน 2 ซม. ได้แก่ ครก ฮาวิตเซอร์ ปืนใหญ่ ปืนต่อสู้อากาศยาน ฯลฯ) 烁 shuò สว่างจ้า, แวววาว 烘 hōng อบอุ่นหรืออบแห้งด้วยไฟ ไฟฟ้า หรือไอน้ำ 烛 zhú เทียน วัตถุทำจากขี้ผึ้งมีไส้สำหรับให้แสงสว่าง 焕 huàn สว่าง; เจิดจ้า 焙 bèi คั่วหรืออบด้วยไฟอ่อนในภาชนะ 焚 fén เผา 焰 yàn เปลวไฟ 煌 huáng สว่าง; เจิดจ้า 煲 bāo (ภาษาถิ่น) หม้อลึกที่มีผนังตั้งตรง 煽 shān เหมือนกับ "扇" 熄 xī ดับไฟ; (ไฟ) มอด 熨 yùn รีด (เสื้อผ้า) ด้วยเตารีด 耿 gěng (ทางการ) สว่าง; เจิดจ้า 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 赤 chì สีแดง; โทนแดงอ่อนกว่าสีชาด