投身 (tóu shēn) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

拍 pāi ตบหรือตีด้วยฝ่ามือหรือวัตถุแบน 持 chí ถือ; จับ 挺 tǐng แข็งและตรง 换 huàn แลกเปลี่ยน (ให้สิ่งหนึ่งแล้วรับอีกสิ่งหนึ่งมา) 据 jù ยึดครอง; ครอบครอง 接 jiē เข้าใกล้; สัมผัส 提 tí หิ้ว (ของที่มีหูจับ วงแหวน หรือเชือก) ด้วยแขนห้อยลง 搬 bān เคลื่อนย้าย (สิ่งของหนักหรือใหญ่)

技 jì ทักษะ, ฝีมือ 折 zhé หัก, ทำให้หัก 抬 tái ยกขึ้น; ชูขึ้น 抱 bào โอบกอดด้วยแขน 拉 lā ดึงมาหาตัวเองหรือลากตาม 拒 jù ต้านทาน; ขัดขวาง 招 zhāo โบกมือเรียกหรือทักทาย 拾 shí เก็บ (ของจากพื้น) 挂 guà แขวน (ด้วยเชือก ตะขอ หรือตะปู) 指 zhǐ นิ้วมือ 按 àn กดลงด้วยมือหรือนิ้ว 授 shòu มอบ; มอบให้ (ใช้ในโอกาสที่เป็นทางการหรือพิธีการ) 掉 diào ตก; หล่น 排 pái จัดเรียงเป็นแถวตามลำดับ 推 tuī ผลักสิ่งของออกไปตามทิศทางของแรง 摄 shè ดูดซึม; รับเข้า 播 bō เผยแพร่, แพร่กระจาย 操 cāo จับ; ถือในมือ 擦 cā ถู, เช็ด, ขัด

抓 zhuā กำ; จับให้แน่น 投 tóu โยนไปยังเป้าหมาย 抢 qiǎng แย่งชิง; ฉกชิง 押 yā ลงนามหรือทำเครื่องหมายในเอกสารราชการหรือสัญญาเพื่อเป็นหลักฐาน 抽 chōu ดึงออก (สิ่งที่อยู่ระหว่างวัตถุ) 拆 chāi แกะออก; ถอดออก 拖 tuō ลาก (วัตถุตามพื้นผิว) 拥 yōng กอด 拨 bō เขี่ยหรือโกยสิ่งของด้วยมือ เท้า หรือไม้ 括 kuò (ทางการ) มัด; ผูก 拼 pīn รวมเข้าด้วยกัน; ประกอบกัน 挑 tiǎo งัดหรือเขี่ยขึ้นด้วยของปลายแหลมหรือของยาว 挡 dǎng ขวาง, บัง 挣 zhèng ดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากการถูกผูกมัด 挤 jǐ แออัดกัน; (หลายสิ่ง) รวมกันในเวลาเดียวกัน 挥 huī โบกหรือแกว่งแขน (พร้อมสิ่งของที่ถืออยู่) 捐 juān ละทิ้ง; สละ 损 sǔn ลดลง; สูญเสีย 捡 jiǎn เก็บ; หยิบ 控 kòng กล่าวโทษ, ฟ้องร้อง 措 cuò จัดการ; ดำเนินการ 描 miáo ลอกแบบ, ลอกเส้น (มักใช้กระดาษใสวางทับบนต้นแบบ) 插 chā เสียบ แทง หรือสอด (สิ่งที่ยาวหรือแบน) เข้าไปในสิ่งอื่น 握 wò กำหรือถือสิ่งของในมือ 搜 sōu ค้นหาทั่วทุกที่ 搞 gǎo ทำ, จัดการ, ดำเนินการ 摇 yáo เขย่า; แกว่งไปมา 摔 shuāi ล้มลง (เสียการทรงตัว) 摘 zhāi เก็บ; เด็ด (ดอกไม้ ผลไม้ ใบไม้ หรือสิ่งที่สวมใส่/แขวนอยู่) 摸 mō สัมผัสหรือลูบเบาๆ ด้วยมือ 撞 zhuàng ชน; ปะทะ 擅 shàn กระทำโดยพลการ; เกินอำนาจหน้าที่

抑 yì กดลง; ปราบปราม 抗 kàng ต้านทาน; ต่อต้าน 抛 pāo โยน; ขว้าง 披 pī คลุมบ่า 抵 dǐ ค้ำยัน; รองรับ 拐 guǎi เลี้ยว; เปลี่ยนทิศทาง 拔 bá ถอน, ดึงออก 拟 nǐ ร่าง; จัดทำโครงร่าง 拦 lán ขวาง, สกัด, หยุด 挖 wā ขุด (ให้เกิดหลุม ร่อง ฯลฯ) 挫 cuò ล้มเหลว; ประสบความพ่ายแพ้ 捉 zhuō จับ; กำ 捕 bǔ จับ; จับกุม 捧 pěng ประคองด้วยสองมือ 捷 jié เร็ว; รวดเร็ว 掏 tāo สอดมือเข้าไปหยิบของออกมา 援 yuán ดึงหรือจับด้วยมือ 搭 dā ตั้งขึ้น; สร้างขึ้น 携 xié พกพาติดตัว 摆 bǎi จัดวาง; จัดเรียง 撑 chēng ค้ำ, รองรับ 撒 sā ปล่อย; เปิดออก 撤 chè ถอดออก; ยกเลิก

抒 shū แสดงออก, ระบาย (ความรู้สึกหรือความคิดเห็น) 抖 dǒu สั่นหรือตัวสั่น (เพราะหนาวหรือกลัว) 抚 fǔ ลูบเบาๆ 抠 kōu ขุดหรือควักออกด้วยนิ้วหรือของเล็กๆ 抡 lūn แกว่งแขนอย่างแรง 抨 pēng (ทางการ) ถอดถอน (弹劾) 抹 mǒ ทา; ป้าย 拄 zhǔ ยันไม้เท้าหรือไม้ค้ำเพื่อพยุงร่างกาย 拇 mǔ นิ้วโป้งมือหรือเท้า 拌 bàn คน, ผสม 拎 līn หิ้ว (สิ่งของ) ด้วยมือ 拓 tuò บุกเบิก (ที่ดิน, เส้นทาง) 拘 jū จับกุมหรือกักขัง 拙 zhuō งุ่มง่าม; ไม่คล่องแคล่ว 拢 lǒng รวบรวม, รวมเข้าด้วยกัน 拣 jiǎn เลือก; คัดเลือก 拧 níng บิดเค้น; ใช้สองมือจับสองด้านของวัตถุบิดไปในทิศทางตรงกันข้าม 拯 zhěng ช่วยเหลือ, กู้ภัย 拱 gǒng ประสานมือเพื่อแสดงความเคารพ 拴 shuān ผูกด้วยเชือก 拽 zhuài ดึงอย่างแรง 挎 kuà งอแขนเพื่อแขวนหรือเกี่ยวสิ่งของ 挟 xié หนีบไว้ใต้แขน 挠 náo ขัดขวาง, กีดกัน 挨 āi ใกล้ชิด; ติดกัน 挪 nuó เคลื่อน; ย้าย 振 zhèn เขย่า, โบก 挽 wǎn ดึง; ลาก 捂 wǔ ปิดหรือคลุมอย่างแน่นหนา 捅 tǒng แทง; จิ้ม; ทิ่ม 捆 kǔn มัดด้วยเชือก 捍 hàn ป้องกัน; ต้านทาน 捎 shāo ฝากของหรือฝากข่าวสารไปด้วยระหว่างทาง 捏 niē หยิก (ด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น) 捞 lāo 건지다（จากน้ำหรือของเหลว） 捣 dǎo ตำหรือกระแทกลงด้วยปลายไม้ 捶 chuí ตีด้วยกำปั้นหรือไม้ 掀 xiān เปิด (สิ่งที่ปิดคลุมอยู่) ขึ้น 掐 qiā กดด้วยเล็บ; หยิกหรือหักด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น 掘 jué ขุด; ขุดเจาะ 掠 lüè ปล้น; ยึดครองด้วยกำลัง 掩 yǎn ปิดบัง; ซ่อน 掷 zhì ขว้าง, โยน, ปา 掺 chān ผสมสิ่งหนึ่งเข้าไปในอีกสิ่งหนึ่ง 揉 róu ถูด้วยมือ 揍 zòu (ภาษาพูด) ตี (คน) 揠 yà (ทางการ) ถอนขึ้น; ถอนราก 揣 chuǎi ประมาณ; คาดเดา; ไตร่ตรอง 揪 jiū จับแน่น; คว้าและดึง 揭 jiē (ทางการ) ยกขึ้นสูง 揽 lǎn โอบกอดใครบางคนด้วยแขนให้เข้ามาใกล้ 搀 chān พยุงแขนหรือมือของผู้อื่น (โดยทั่วไปหมายถึงผู้สูงอายุ) อย่างเบามือ 搁 gē วางในตำแหน่งที่กำหนด 搂 lǒu กอดด้วยแขนทั้งสองข้าง 搅 jiǎo รบกวน; ก่อกวน 搏 bó ต่อสู้; ปะทะกัน 搓 cuō ถูระหว่างฝ่ามือหรือคลึงสิ่งของระหว่างฝ่ามือทั้งสอง 摊 tān กางออก; ปูให้แบน 摧 cuī ทำลาย, หักหัก 撇 piě โยนแบนราบ 撕 sī ฉีกด้วยมือ 撬 qiào งัด; สอดไม้ มีด หรือเหล็กแหลมเข้าในช่องแล้วออกแรงงัดเพื่อเคลื่อนหรือแยกสิ่งของออก 撰 zhuàn เขียนบทความหรือแต่งหนังสือ 撵 niǎn ขับไล่, ไล่ออก 撼 hàn เขย่า; สั่น 攒 zǎn สะสม; เก็บออม 攘 rǎng (ทางการ) ขับไล่; ปฏิเสธ

毅 yì เด็ดเดี่ยว มั่นคงในเจตนารมณ์ไม่หวั่นไหว 馨 xīn (จีนโบราณ) กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่ฟุ้งไปไกล