腐蚀 (fǔ shí) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

庭 tíng ห้องโถงหลักของบ้าน 麻 má พืชล้มลุกในตระกูลเฮมพ์ (กัญชา, ป่านรามี, ป่านลินิน ฯลฯ) เส้นใยจากเปลือกลำต้นใช้ทำเชือกและผ้า

廉 lián ซื่อสัตย์และไม่คดโกง 廓 kuò ขอบนอกของวัตถุ 旷 kuàng กว้างขวางและโล่ง 缠 chán พัน, ม้วนรอบ 遮 zhē บดบัง; บังสายตา 鹰 yīng เหยี่ยว; นกอินทรี (นกล่าเหยื่อที่มีปากงุ้ม คอสั้น และกรงเล็บแหลมคม)

馁 něi (ทางการ) หิวโหย 馅 xiàn ไส้ (เนื้อ ผัก น้ำตาล ฯลฯ ที่อยู่ข้างในขนมหรืออาหารแป้ง)

融 róng ละลาย; อ่อนตัวเมื่อถูกความร้อน

蛀 zhù แมลงที่กัดกินไม้ ผ้า เมล็ดพืช หรือหนังสือ เช่น มอด 蛙 wā กบ (สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่ฟักเป็นลูกอ๊อด ไม่มีหาง ขาหลังยาว ขาหน้าสั้น มีพังผืดระหว่างนิ้ว เป็นประโยชน์ต่อการเกษตร) 蛮 mán หยาบคายและไม่มีเหตุผล 蜡 là ขี้ผึ้ง (สารไขมันแข็งที่สกัดจากสัตว์ พืช หรือปิโตรเลียม) 蝇 yíng แมลงวัน (แมลง) 螃 páng ปู (สัตว์ขาปล้องมีเปลือกแข็ง กรีบหนีบ และเดินไปทางข้าง) 螺 luó หอยที่มีเปลือกเป็นเกลียว (เช่น หอยโข่ง หอยสังข์) 蟹 xiè ปู; สัตว์ขาปล้องที่อาศัยได้ทั้งบกและน้ำ มีเปลือกแข็งและก้ามคู่หน้า 蠢 chǔn ทึ่ม โง่เขลา งุ่มง่าม 骚 sāo ก่อความวุ่นวาย, ทำให้ไม่สงบ