绿茶 (lǜ chá) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

绩 jì บิดเส้นใยป่านให้เป็นเส้นด้าย

绝 jué ตัดขาด; ยุติ 续 xù เชื่อมต่อ; ดำเนินต่อ

绪 xù จุดเริ่มต้นหรือต้นสายของเรื่องราว 维 wéi เชื่อมต่อ; ผูก 综 zōng สรุปรวม; รวบรวมเข้าด้วยกัน 缓 huǎn ช้า; ไม่เร่งรีบ (ตรงข้ามกับ 急) 缩 suō หดตัว; ลดขนาด ความยาว หรือปริมาณลง

编 biān สาน หรือถัก (ด้วยเส้นหรือแถบ)

纹 wén ลวดลายบนผ้าไหม; ลวดลายหรือลายเนื้อโดยทั่วไป 纺 fǎng ปั่นด้าย (จากฝ้าย ป่าน ไหม ขนสัตว์ ฯลฯ) 纽 niǔ ส่วนที่ใช้หยิบหรือแขวนสิ่งของ 绅 shēn เข็มขัดกว้างที่ขุนนางโบราณสวมทับเสื้อผ้า 绊 bàn สะดุดหรือพันกัน ทำให้เดินไม่สะดวก; เปรียบถึงการยึดตัวใครไว้จนหลุดพ้นได้ยาก 绑 bǎng มัด; พันด้วยเชือกหรือสายรัด 绞 jiǎo บิดเส้นตั้งแต่สองเส้นขึ้นไปเข้าหากัน; พันกัน 绣 xiù ปักเย็บ (ลวดลายหรืออักษรบนผ้าด้วยด้ายสี) 绯 fēi สีแดงเข้ม; สีเลือดหมู 绰 chuò (ทางการ) กว้างขวาง; มีมากเพียงพอ 绳 shéng เชือก; เส้นเชือก (ที่ตีเกลียวจากเส้นใยฝ้าย ป่าน ปาล์ม หญ้า ฯลฯ ตั้งแต่สองเส้นขึ้นไป) 绵 mián สำลีไหม; ใยไหมที่นำมาใช้ยัดเสื้อผ้าและผ้าห่ม 绷 bēng ดึงให้ตึง; ขึงให้แน่น 绸 chóu ผ้าไหม; ผ้าไหมบางและนุ่ม 绽 zhàn แตกออก; แยกออก 缀 zhuì เย็บด้วยเข็มและด้าย 缅 miǎn ห่างไกล; ไกลโพ้น 缆 lǎn เชือกหนาหรือโซ่เหล็กสำหรับผูกเรือ; สายเคเบิลที่บิดจากหลายเส้น 缉 jī ค้นหา; ไล่ตามและจับกุม 缔 dì ทำสัญญา; ผูกพัน 缕 lǚ เส้นด้าย; เส้นใย 缘 yuán เหตุผล; สาเหตุ 缚 fù มัด; พันธนาการ 缝 féng เย็บ; เย็บติดด้วยเข็มและด้าย 缠 chán พัน, ม้วนรอบ 缤 bīn อุดมสมบูรณ์และหลากหลาย (ดังใน "缤纷") 缴 jiǎo ส่งมอบหรือชำระ (โดยเฉพาะเมื่อปฏิบัติตามหน้าที่หรือถูกบังคับ) 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 辫 biàn เปียผม; ผมที่ถักเป็นเส้น

著 zhù โดดเด่น; เห็นได้ชัด 葡 pú ใช้ใน "葡萄" (องุ่น; เถาองุ่น)

荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 营 yíng แสวงหา; มุ่งหา 蔬 shū ผัก; พืชที่กินได้ (ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก) 薄 bó น้อย, เล็กน้อย 藏 cáng ซ่อน; หลบซ่อน

薯 shǔ พืชหัว: ①มันเทศ (甘薯) หรือที่เรียกว่า 白薯, 红薯 หรือ 番薯 มีลำต้นเล็กยาว รากหัวกินได้; ②มันฝรั่ง (马铃薯) หรือที่เรียกว่า 土豆 หรือ 山药蛋 หัวใต้ดินกินได้; ③[薯蓣] มันเมือก (山药) รากหัวทรงกระบอกกินได้และใช้เป็นยาได้

芬 fēn กลิ่นหอมของดอกไม้และต้นไม้ 芭 bā ดู 芭蕉 พืชล้มลุกใบกว้าง ผลคล้ายกล้วยรับประทานได้ 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 芳 fāng หอมกรุ่น; กลิ่นหอมของดอกไม้และพืช 芽 yá ยอดอ่อน; หน่อ (ส่วนที่งอกออกมาจากเมล็ดหรือต้นพืช) 苍 cāng สีน้ำเงินเขียวหรือสีฟ้าคราม 苏 sū ชื่อพืช: ① งาขี้ม้อนสีม่วง (紫苏) พืชล้มลุกใบสีม่วงดำ ดอกสีม่วงแดง ใช้ใบและเมล็ดเป็นยา; ② งาขี้ม้อนขาว (白苏) พืชล้มลุกลำต้นสี่เหลี่ยม ดอกสีขาว ราก ลำต้น ใบ และเมล็ดใช้เป็นยา 苗 miáo ต้นกล้า; ยอดอ่อนหรือใบอ่อนของผักบางชนิด 苛 kē เป็นภาระหนัก, ยากจะทนได้ 苟 gǒu ชั่วคราว; พอไปที 若 ruò ราวกับ; เหมือน 茁 zhuó งอกงาม; เจริญเติบโตอย่างแข็งแรง (ของพืช) 茂 mào เขียวชอุ่ม (ของพืช) เจริญงอกงามอย่างอุดมสมบูรณ์ 茉 mò ﹝茉莉﹞ (-li) ① ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ใช้อบชา ② ดอกบานเย็น (Mirabilis jalapa) พืชล้มลุก ดอกมีสีแดง ขาว เหลือง หรือม่วง เอนโดสเปิร์มเป็นแป้ง ใช้ทำแป้งเครื่องสำอาง 茫 máng กว้างใหญ่ไพศาล, ไม่ชัดเจน 荆 jīng พุ่มไม้ผลัดใบชนิดหนึ่ง (ใบมีก้านยาวแยกเป็นแฉก ดอกสีม่วงน้ำเงิน กิ่งเหนียวใช้สานตะกร้า; โบราณใช้เป็นเครื่องมือลงโทษ) 荡 dàng แกว่ง; โยกไปมา 荤 hūn ผักกลิ่นฉุน (หัวหอม กระเทียม ฯลฯ) ที่พุทธศาสนาห้ามรับประทาน 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 荫 yīn ร่มเงาของต้นไม้, เงาที่เกิดจากกิ่งและใบไม้ใต้แสงอาทิตย์ 荷 hé บัวหลวง 莅 lì (ทางการ) มาถึง; เดินทางมา 莉 lì ดู "茉莉" — ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปวงรีมีความมันเงา ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเข้ม ใช้ประดับ อบชา และทำยา 莫 mò (ทางการ) ไม่มีใคร; ไม่มีสิ่งใด 莲 lián ดอกบัว (พืชล้มลุกในน้ำตื้น ใบใหญ่กลม ดอกสีชมพูหรือขาว เมล็ดและลำต้นใต้ดินรับประทานได้) 莹 yíng (ทางการ) หินเรียบเนียนคล้ายหยก 莽 mǎng หญ้าขึ้นหนาแน่น 菇 gu เห็ดชนิดหนึ่ง 菩 pú พระโพธิสัตว์ (–sà) คำย่อจากภาษาสันสกฤต 'โพธิสัตว์'; ในพระพุทธศาสนาหมายถึงผู้มีฐานะรองจากพระพุทธเจ้า; โดยทั่วไปหมายรวมถึงพระพุทธเจ้าและเทพบางองค์ 萌 méng (ของพืช) แตกหน่อ, งอกขึ้น 萍 píng แหนแดง; พืชล้มลุกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ มีใบแบนรูปไข่และรากห้อยในน้ำ 萎 wěi เหี่ยวแห้ง; ร่วงโรย (พืช) 萝 luó พืชเลื้อย; 莪蒿 萧 xiāo ร้างเปล่า, หดหู่, ไร้ชีวิตชีวา 萨 sà นามสกุล 董 dǒng (ทางการ) กำกับดูแลและบริหาร 葬 zàng พิธีศพ; การจัดการร่างผู้เสียชีวิตตามธรรมเนียม 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 蒂 dì ขั้วผลไม้; ส่วนที่เชื่อมผลกับก้าน 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 蒜 suàn กระเทียม (พืชล้มลุกดอกสีขาว ใบและก้านช่อดอกอ่อนรับประทานได้) 蒸 zhēng ระเหย; ของเหลวถูกความร้อนกลายเป็นไอลอยขึ้น 蓬 péng พืชล้มลุกสองปีชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบหลิว ขอบใบมีฟัน ผลมีขนแข็งสีขาว 蔑 miè (ทางการ) ไม่มี, ปราศจาก 蔓 màn มีความหมายเดียวกับ "蔓"（wàn）ใช้ในคำประสมหรือสำนวน เช่น "蔓草"、"蔓延" 蔚 wèi (ทางการ) งอกงาม; ยิ่งใหญ่ 蔼 ǎi อ่อนโยน, มีใจดี 蔽 bì ปกคลุม; บัง; ปิดบัง 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 蕾 lěi ดอกตูม ดอกไม้ที่ยังไม่บาน 藐 miǎo เล็ก; จิ๋ว 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 藻 zǎo สาหร่าย; พืชน้ำที่ไม่มีราก ลำต้น และใบ สามารถสังเคราะห์แสงได้ 蘑 mó เห็ดกินได้ (เช่น เห็ดแชมปิญอง, เห็ดสน) 蘸 zhàn จุ่มในของเหลว ผง หรือของเหนียวแล้วยกออก

杯 bēi ถ้วย แก้ว หรือกาน้ำสำหรับใส่เหล้า น้ำ ชา เป็นต้น 果 guǒ ผล; ส่วนของพืชที่มีเมล็ดหลังออกดอก 校 xiào โรงเรียน 样 yàng รูปร่าง; ลักษณะ; สภาพ 桌 zhuō โต๊ะ (เฟอร์นิเจอร์สำหรับวางของ) 椅 yǐ เก้าอี้ (ที่นั่งมีพนักพิง) 茶 chá ต้นชา (พืชไม้ยืนต้นใบเขียวตลอดปี ใบรูปรี ดอกสีขาว เมล็ดมีเปลือกแข็ง)

极 jí จุดสูงสุด, ยอด, ปลายสุด 查 chá ตรวจสอบอย่างละเอียด; ตรวจ 树 shù ต้นไม้; คำเรียกรวมของพืชที่มีลำต้นเป็นไม้ 根 gēn ราก (อวัยวะของพืชชั้นสูงที่ยึดพืชกับดินและดูดซึมน้ำและสารอาหาร) 梯 tī บันได; อุปกรณ์สำหรับขึ้นลง 检 jiǎn ตรวจสอบ 概 gài โดยทั่วไป; คร่าวๆ 相 xiāng ซึ่งกันและกัน; ร่วมกัน

松 sōng ต้นสน (ไม้สนไม่ผลัดใบหรือผลัดใบ) 林 lín ป่าไม้; กลุ่มต้นไม้หรือไผ่ 染 rǎn ย้อมสีวัตถุด้วยสีย้อม 柿 shì ต้นพลับ ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปวงรี ดอกสีเหลืองอมขาว ผลสีส้มหรือแดง รับประทานได้ 标 biāo ยอดไม้; ปลายกิ่ง 格 gé ช่องหรือกรอบที่แบ่งไว้ 案 àn ถาดไม้สำหรับใส่อาหารในสมัยโบราณ 桥 qiáo สะพาน (สิ่งก่อสร้างข้ามน้ำหรือในอากาศเพื่อการสัญจร) 桶 tǒng ถัง; ภาชนะทรงกระบอกทำจากพลาสติก ไม้ หรือโลหะ บางครั้งมีหูหิ้ว 棒 bàng ไม้กระบอง (มักหนาและสั้น) 森 sēn มีต้นไม้มาก; เต็มไปด้วยป่า 棵 kē ลักษณนามสำหรับพืช 植 zhí ปลูก, เพาะปลูก 深 shēn ลึก (ตรงข้ามกับ "ตื้น")

某 mǒu บางคน บางที่ บางสิ่ง (ที่ไม่ระบุชัดเจน) 柜 guì ตู้หรือหีบสำหรับเก็บเอกสาร เสื้อผ้า ฯลฯ มักเป็นทรงสี่เหลี่ยม ทำจากเหล็กหรือไม้ มีประตูหรือฝาปิด 桃 táo ต้นพีช ไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดเล็ก กิ่งเรียบ ใบรูปหอก ดอกสีชมพูออกเดี่ยว ผลค่อนข้างกลมรสหวานมีขนสั้น เมล็ดในใช้เป็นยาได้ 档 dàng ชั้นวางหรือตู้มีช่องสำหรับเก็บเอกสาร 梨 lí ต้นแพร์ ไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มผลัดใบ ดอกสีขาวห้ากลีบ ใบรูปไข่ 模 mó กฎ; บรรทัดฐาน; มาตรฐาน 橘 jú ต้นส้มเขียวหวาน ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ผลแป้นรสหวานอมเปรี้ยว เปลือกสีแดงอมเหลืองใช้ทำยาได้ 橙 chéng ต้นส้ม (ไม้ยืนต้นที่มีใบรูปรี ผลกลมฉ่ำน้ำ เปลือกสีแดงเหลือง) 橡 xiàng ต้นโอ๊กผลัดใบ (เรียกอีกชื่อว่า 栎, 麻栎 หรือ 柞树) ใบใช้เลี้ยงไหม ไม้ใช้ทำหมอนรางรถไฟและเฟอร์นิเจอร์ 荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 采 cǎi เก็บ (ดอกไม้ ใบไม้ ผลไม้) 闲 xián ว่าง; ไม่มีงานทำ; มีเวลาว่าง (ตรงข้ามกับ «ยุ่ง») 集 jí รวบรวม, ชุมนุม, รวมกัน

枝 zhī กิ่งไม้ 枪 qiāng อาวุธโบราณที่มีหัวโลหะแหลมติดที่ปลายด้ามยาว เช่น หอก 枯 kū แห้งเหี่ยว (ของพืช) 柔 róu นุ่ม, อ่อน (ตรงข้ามกับ "刚") 柴 chái ฟืน; ไม้ที่ใช้สำหรับจุดไฟ 栋 dòng อกไก่หรือคานหลักของบ้าน 栏 lán ราวกั้น; รั้ว 株 zhū รากและลำต้นของต้นไม้ที่โผล่พ้นดิน 核 hé เมล็ดแข็งที่อยู่ตรงกลางของผลไม้ 梁 liáng คาน; ไม้รับน้ำหนักแนวนอน 梅 méi ต้นพลัม (ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่ ทนหนาว ออกดอกต้นฤดูใบไม้ผลิ กลีบดอกห้ากลีบสีชมพู ขาว หรือแดง มีกลิ่นหอม ผลกลม สีเขียวเมื่อยังอ่อน สีเหลืองเมื่อสุก รับประทานได้ รสเปรี้ยว) 械 xiè เครื่องมือหรืออุปกรณ์เฉพาะทาง 棉 mián ต้นฝ้าย (พืชล้มลุกหรือไม้พุ่มปีเดียวหรือหลายปี; พันธุ์ปลูกได้แก่ฝ้ายบก ฝ้ายทะเล ฝ้ายต้น ฯลฯ; เส้นใยฝ้ายเป็นวัตถุดิบสำคัญในการทอผ้า; เมล็ดสามารถสกัดน้ำมันได้; เรียกทั่วไปว่า棉花) 棋 qí เกมกระดาน (เช่น โกะ หมากรุก) 棍 gùn ไม้; กระบอง (ทำจากไม้หรือไม้ไผ่ เป็นต้น) 棕 zōng สีน้ำตาล (เช่น สีเส้นใยปาล์ม) 椎 zhuī กระดูกสันหลัง กระดูกชิ้นสั้นที่ประกอบเป็นกระดูกสันหลัง 椒 jiāo พืชตระกูลพริกหรือพริกไทย (เช่น พริกไทยเสฉวน พริกไทยดำ หรือพริก) ที่มีผลหรือเมล็ดรสฉุน 榜 bǎng รายชื่อที่ประกาศ 横 héng แนวนอน (ตรงข้ามกับ 竖、直) 渠 qú ทางน้ำ โดยเฉพาะคลองหรือร่องน้ำที่ขุดโดยมนุษย์

杠 gàng ไม้แท่งหนา 杨 yáng ต้นป็อปลาร์ (ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปหอก กิ่งตั้งตรง มีหลายพันธุ์เช่น ป็อปลาร์ขาว) 枉 wǎng โค้งงอหรือเบี้ยว; หมายถึงความผิดพลาดหรือการเบี่ยงเบน 枚 méi ลักษณนามสำหรับสิ่งของขนาดเล็ก (คล้าย 个) ทีละชิ้น 枢 shū จุดศูนย์กลาง; ส่วนที่สำคัญหรือเป็นแกนหลัก 柄 bǐng ด้ามจับของสิ่งของ 柏 bǎi ต้นสนไซเปรส ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ใบเป็นเกล็ด ผลเป็นโคน ไม้แข็งใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง 柱 zhù เสา (ส่วนประกอบโครงสร้างที่ตั้งตรงรับน้ำหนักในอาคาร มักทำจากไม้หรือหิน) 柳 liǔ ต้นหลิว (ต้นไม้ผลัดใบที่มีกิ่งยาวห้อยลงและใบแคบ) 栖 qī เกาะ (ดั้งเดิมหมายถึงนกเกาะบนต้นไม้) โดยทั่วไปหมายถึงอาศัยหรือพักอยู่ 栽 zāi ปลูก; เพาะปลูก 桂 guì ชื่อพืช: 1. ต้นอบเชย (ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว เปลือกมีกลิ่นหอมใช้เป็นยาและเครื่องเทศ); 2. ต้นลอเรล (ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ใบรีรี ดอกสีเหลือง ใบใช้เป็นเครื่องเทศ); 3. ต้นออสแมนทัส (ไม้พุ่มหรือไม้ต้นเล็กไม่ผลัดใบ เรียกอีกชื่อว่า 木樨 ดอกสีขาวหรือเหลืองมีกลิ่นหอม) 框 kuàng กรอบที่ฝังในผนังสำหรับติดตั้งประตูหรือหน้าต่าง 桑 sāng ต้นหม่อน ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่มีขอบหยักใช้เลี้ยงไหม ผลหวานรับประทานได้ และมีสรรพคุณทางยา 桨 jiǎng ไม้พาย (ใช้พายเรือ มักทำจากไม้ ส่วนบนเป็นทรงกระบอก ส่วนล่างแบนและกว้างกว่าเล็กน้อย) 桩 zhuāng เสาหรือหลักที่ปักลงในดิน 梢 shāo ปลายที่เรียวของสิ่งที่มีลักษณะเป็นแท่ง 梭 suō กระสวย (เครื่องมือในกี่ทอผ้าสำหรับพาด้ายพุ่งผ่านด้ายยืน ตรงกลางป่องและปลายทั้งสองข้างแหลม มักทำจากไม้เนื้อแข็ง เรียกอีกชื่อว่า 梭子) 梳 shū หวี (อุปกรณ์สำหรับจัดทรงผมหรือเครา ทำจากไม้ไผ่ ไม้ หรือพลาสติก) 棚 péng ที่กำบังแดดฝนที่ทำจากไม้ไผ่หรือไม้ปิดด้วยเสื่อ 棱 léng สันหรือขอบที่สองระนาบของวัตถุมาบรรจบกัน 棺 guān โลงศพ 椭 tuǒ รูปวงรี; รูปทรงที่ได้จากการตัดทรงกระบอกหรือทรงกรวยด้วยระนาบเฉียง 椰 yē ต้นมะพร้าว ต้นไม้เขียวชะอุ่มในเขตร้อนที่สูงมาก ผลมีน้ำดื่มได้และเนื้อรับประทานได้ 楷 kǎi แบบอย่าง, มาตรฐาน 榨 zhà บีบคั้นน้ำจากสิ่งของ 槐 huái ต้นโซโฟร่าญี่ปุ่น ไม้ผลัดใบที่มีใบประกอบแบบขนนก ดอกสีเหลืองอ่อน และฝักทรงกระบอก ใช้เป็นสีย้อม ยา และไม้ก่อสร้าง 槛 kǎn ธรณีประตู (แถบต่ำที่ฐานของประตู ทำจากไม้หรือหิน) 槽 cáo รางอาหารสัตว์ (ภาชนะทรงสี่เหลี่ยมขอบสูงตรงกลางเว้าลง ใช้ใส่อาหารสัตว์ น้ำ หรือสุรา โดยเฉพาะรางให้อาหารสัตว์เลี้ยง) 橱 chú ตู้ (เฟอร์นิเจอร์มีประตูสำหรับเก็บของ) 檐 yán ชายคา; ส่วนขอบหลังคาที่ยื่นออกมา 沐 mù สระผม; อาบน้ำ, ล้าง