呼声 (hū shēng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

可 kě ใช่; ถูกต้อง; อนุญาต 号 hào ชื่อ; การเรียกขาน 吃 chī กิน; เคี้ยวและกลืนอาหาร (รวมถึงการดูดและดื่ม) 同 tóng เหมือนกัน; เดียวกัน (ตรงข้ามกับ '异') 名 míng ชื่อ; การเรียกขานบุคคลหรือสิ่งของ 吗 ma เหมือน "嘛" 吧 ba อนุภาคท้ายประโยคคำสั่งเพื่อให้น้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น แสดงการเสนอแนะ ปรึกษา สั่ง หรือขอร้อง 听 tīng ฟัง; ได้ยิน 呢 ne คำช่วยท้ายประโยคคำถามเพื่อเตือนหรือกระตุ้นให้ตอบ 和 hé สามัคคี; กลมกลืน 哪 nǎ อะไร/ไหน (ใช้กับลักษณนามหรือตัวเลขบวกลักษณนาม เพื่อระบุสิ่งหนึ่งจากหลายสิ่ง) 唱 chàng ร้องเพลง; เปล่งเสียงตามทำนองดนตรี 喂 wèi เฮ้; ฮัลโหล (คำอุทานใช้เรียกหรือทักทาย) 喜 xǐ มีความสุข; ยินดี (ตรงข้ามกับ 悲) 喝 hē ดื่ม (ของเหลวหรืออาหารเหลว) 回 huí คดเคี้ยว วนรอบ หมุน 知 zhī ความรู้, ความเรียนรู้ 问 wèn ถามในสิ่งที่ไม่รู้หรือไม่เข้าใจ 高 gāo สูง (ตรงข้ามกับ 'ต่ำ')

虽 suī แม้ว่า; ถึงแม้ (ใช้ในประโยคแรก มักมีคำว่า 'แต่' ตามมาในประโยคที่สอง)

咱 zán เรา (รวมผู้พูดและผู้ฟัง) เทียบเท่า "咱们" 响 xiǎng เสียงสะท้อน 哭 kū ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด ความเศร้า หรืออารมณ์รุนแรง 啤 pí เบียร์ (เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่ำที่ทำจากข้าวบาร์เลย์และฮ็อปส์ มีฟองและรสขมเล็กน้อย) 嘴 zuǐ ปาก (ของคนหรือสัตว์); อวัยวะสำหรับกินและออกเสียง 如 rú เหมาะสม; ตาม; สอดคล้องกับ 害 hài โทษ; อันตราย (ตรงข้ามกับ 利、益) 总 zǒng รวบรวม, รวมกัน 或 huò บางที; อาจจะ 束 shù มัด; ผูก 船 chuán เรือ (ยานพาหนะหลักทางน้ำ มีหลายประเภท และยังใช้ในด้านอวกาศ) 言 yán (ทางการ) พูด; กล่าว 铅 qiān ตะกั่ว (ธาตุโลหะ สัญลักษณ์ Pb)

叶 yè ใบ (ของพืช) 各 gè แต่ละ; ต่างๆ (หมายถึงบุคคลหรือสิ่งของที่แตกต่างกัน) 否 fǒu ไม่; ใช้นำหน้าหน่วยคำที่แสดงการกระทำเพื่อแสดงการปฏิเสธ 吸 xī ดูดหรือสูดของเหลว/แก๊สเข้าสู่ร่างกาย (ตรงข้ามกับ 呼) 吹 chuī เป่า (ด้วยปาก) 味 wèi รส; รสชาติที่ลิ้นรับรู้ 呼 hū หายใจออก (ตรงข้ามกับการหายใจเข้า) 命 mìng ชีวิต; พลังการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต 咳 ké ไอ 咸 xián (ทางการ) ทั้งหมด; ทุกคน (คำวิเศษณ์ภาษาคลาสสิก) 品 pǐn สินค้า; สิ่งของ 售 shòu ขาย; จำหน่าย 喊 hǎn ตะโกนเสียงดัง 嗯 ǹg เสียงแสดงการตอบรับหรือเห็นด้วย 嗽 sòu ไอ; ดู 咳 (ké) 象 xiàng ช้าง

含 hán อมสิ่งของไว้ในปากโดยไม่กลืนและไม่บ้วนออก 吵 chǎo เสียงดังและวุ่นวาย; รบกวนผู้อื่น 呀 yā คำอุทานแสดงความประหลาดใจหรือสงสัย 咨 zī ปรึกษาหรือสอบถามผู้อื่น 咬 yǎo กัด (ด้วยฟันเพื่อคีบหรือแยกสิ่งของ) 哈 hā อ้าปากเป่าลมออก 哎 āi คำอุทานแสดงความไม่พอใจหรือเตือน 哦 ò โอ้ (แสดงการตระหนักหรือเข้าใจ) 哲 zhé บุคคลที่ฉลาดและมีปัญญา 唉 ài คำอุทานแสดงความโศกเศร้าหรือเสียใจ 唯 wéi เพียงแต่, โดยเฉพาะ 善 shàn ใจดี; มีเมตตา (ตรงข้ามกับ 恶) 喻 yù อธิบาย; ทำให้เข้าใจ 器 qì เครื่องมือ; ภาชนะ; อุปกรณ์ 局 jú กระดานหมากรุก 扣 kòu เกี่ยวหรือยึดด้วยวงแหวนหรือตะขอ 捐 juān ละทิ้ง; สละ 沿 yán ตามแนว (แม่น้ำ ถนน หรือขอบของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) 骂 mà ด่าทอหรือสบประมาทด้วยคำหยาบหรือคำร้ายกาจ

吞 tūn กลืนทั้งก้อนโดยไม่เคี้ยว 启 qǐ เปิด 呆 dāi โง่; ทึ่ม 呈 chéng มีลักษณะ (รูปแบบ สี หรือสภาพ) บางอย่าง 哇 wā คำเลียนเสียงร้องไห้หรืออาเจียน 啦 la คำช่วยท้ายประโยค (เสียงผสมของ 了 และ 啊); แสดงการสำเร็จ การเปลี่ยนแปลง หรือสถานการณ์ใหม่ พร้อมแสดงความรู้สึกอุทานหรือแปลกใจ 喷 pēn พ่น, ฉีด (ของเหลว, ก๊าซ, ผง ฯลฯ) ออกมาด้วยแรงดัน 嗓 sǎng คอ; กล่องเสียง 嘛 ma คำอนุภาคแสดงความชัดเจนหรือเป็นที่ประจักษ์อยู่แล้ว 嘲 cháo 嘿 hēi เฮ้ (ทักทายหรือเรียกความสนใจ) 噪 zào ส่งเสียงร้องอึกทึก (ของนกหรือแมลงจำนวนมาก) 尚 shàng เคารพนับถือ; ให้ความสำคัญ 毫 háo ขนละเอียดแหลมบนร่างกายคนหรือสัตว์ 衰 shuāi เสื่อมถอย, อ่อนแอลง

叮 dīng กัด หรือ ต่อย (ของยุงเป็นต้น แทงผิวหนังเพื่อดูดเลือด) 叹 tàn ถอนหายใจด้วยความกังวลหรือเศร้าโศก 叼 diāo คาบ (สิ่งของ) ไว้ในปาก 吁 yù ร้องเรียกหรือเรียกร้อง 吏 lì เจ้าหน้าที่รัฐในสมัยโบราณ 君 jūn กษัตริย์; ผู้ปกครอง 吝 lìn ตระหนี่, ขี้เหนียวกับทรัพย์สินของตน 吟 yín ท่องหรือขับร้องด้วยเสียงสูงต่ำ 吩 fēn (ภาษาพูด) สั่งหรือมอบหมายด้วยปากเปล่า; กำชับ (ใช้ใน 吩咐) 吭 kēng ออกเสียง; พูด 吻 wěn ริมฝีปาก 吼 hǒu 咆哮 (ของสัตว์ดุร้าย) 呐 nà ตะโกนเสียงดัง (ดู 呐喊) 呕 ǒu อาเจียน 呛 qiàng ทำให้จมูกหรือคอระคายเคือง (เนื่องจากก๊าซที่มีฤทธิ์ระคายเคือง) 呜 wū คำเลียนเสียงลม นกหวีด เสียงร้องไห้ ฯลฯ 呵 hē ดุด่าด้วยความโกรธ 呻 shēn ท่องบ่น; สวดเพลง 咀 jǔ เคี้ยวและลิ้มรสอย่างช้าๆ ในปาก 咐 fù สั่งด้วยปาก; กำชับ; บอกให้รู้ว่าควรทำหรือไม่ควรทำอะไร 咕 gu คำเลียนเสียงเสียงร้องของแม่ไก่หรือนกบางชนิด 咙 lóng คอ; ใช้ใน 喉咙 (ลำคอ) 咧 liě อ้าปากเบี้ยวไปด้านข้าง 咽 yān คอหอย (ท่อกล้ามเนื้อบริเวณด้านหลังช่องปาก) 哀 āi เศร้าโศก; เจ็บปวด 哄 hǒng หลอกลวง 哆 duō สั่น, ตัวสั่น (เช่นใน 哆嗦) 哑 yǎ เป็นใบ้; พูดไม่ได้เนื่องจากความบกพร่องทางร่างกายหรือเจ็บป่วย 哗 huá เสียงดังอึกทึกและวุ่นวาย; เอะอะโวยวาย 哨 shào ลาดตระเวน, สอดแนม 哺 bǔ ป้อนอาหาร (เด็กหรือสัตว์เล็ก); เลี้ยงดู 哼 hēng 唸唸作声เพราะเจ็บปวด 哽 gěng อาหารติดคอ 唆 suo ยุยงส่งเสริมให้คนอื่นทำความชั่ว 唇 chún ริมฝีปาก; เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อรอบปาก 唐 táng พูดโอ้อวด; เกินความจริง (ในคำพูด) 唠 láo ดู "唠叨": พูดไม่หยุด; บ่น 唤 huàn ร้องเรียกเสียงดังเพื่อให้อีกฝ่ายสังเกตหรือมาหา 唬 hu 唾 tuò น้ำลาย 啃 kěn แทะ; กัดสิ่งของที่แข็งทีละนิด 啰 luō ดู '啰唆': (คำพูด) วกวน; (เรื่อง) ยุ่งยาก; พูดซ้ำซากน่าเบื่อ 啸 xiào ผิวปาก เป่านกหวีดด้วยปาก 喇 lǎ ดู 喇叭: ① เครื่องดนตรีประเภทเป่า ส่วนบนแคบส่วนล่างบาน ขยายเสียง; ② สิ่งที่มีรูปทรงคล้ายแตรใช้ขยายเสียง 喉 hóu กล่องเสียง; คอหอย (อวัยวะสำหรับหายใจและออกเสียง) 喘 chuǎn หายใจถี่; หอบ 喧 xuān เสียงดังอึกทึก; อึกทึกครึกโครม 嗅 xiù ดมกลิ่น; แยกแยะกลิ่นด้วยจมูก 嗜 shì ชอบ, มีความหลงใหลเป็นพิเศษ 嗦 suo ดู '哆嗦': การสั่นของร่างกายโดยไม่ได้ตั้งใจจากการกระตุ้นภายนอก 嘀 dí ใช้ใน "嘀咕": ① พูดพึมพำเบาๆ; ② รู้สึกกังวล ลังเลใจ 嘈 cáo อึกทึก; เสียงดังวุ่นวาย 嘱 zhǔ สั่งเสีย; กำชับ 噩 è น่ากลัวและเป็นลางร้าย; น่าสะพรึงกลัวและไม่เป็นมงคล 嚏 tì (ทางการ) จาม 嚣 xiāo อึกทึก; ส่งเสียงดัง 嚷 rǎng ตะโกนเสียงดัง 嚼 jiáo เคี้ยว; บดอาหารด้วยฟัน 燕 yàn นกนางแอ่น (นกตัวเล็ก ปีกยาวแหลม หางเป็นแฉก) 辟 pì แหลมคม; ลึกซึ้ง; ชัดเจน 鄙 bǐ หยาบคาย; ต่ำช้า 鳄 è จระเข้ (สัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ เรียกทั่วไปว่า 鳄鱼) 鸣 míng (นก) ร้อง; (สัตว์หรือแมลง) ส่งเสียงร้อง