野蛮 (yě mán) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

融 róng ละลาย; อ่อนตัวเมื่อถูกความร้อน

蛀 zhù แมลงที่กัดกินไม้ ผ้า เมล็ดพืช หรือหนังสือ เช่น มอด 蛙 wā กบ (สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่ฟักเป็นลูกอ๊อด ไม่มีหาง ขาหลังยาว ขาหน้าสั้น มีพังผืดระหว่างนิ้ว เป็นประโยชน์ต่อการเกษตร) 蛮 mán หยาบคายและไม่มีเหตุผล 蜡 là ขี้ผึ้ง (สารไขมันแข็งที่สกัดจากสัตว์ พืช หรือปิโตรเลียม) 蝇 yíng แมลงวัน (แมลง) 螃 páng ปู (สัตว์ขาปล้องมีเปลือกแข็ง กรีบหนีบ และเดินไปทางข้าง) 螺 luó หอยที่มีเปลือกเป็นเกลียว (เช่น หอยโข่ง หอยสังข์) 蟹 xiè ปู; สัตว์ขาปล้องที่อาศัยได้ทั้งบกและน้ำ มีเปลือกแข็งและก้ามคู่หน้า 蠢 chǔn ทึ่ม โง่เขลา งุ่มง่าม 骚 sāo ก่อความวุ่นวาย, ทำให้ไม่สงบ