悲痛 (bēi tòng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

虑 lǜ คิดทบทวน; ใคร่ครวญ

慧 huì ฉลาด; มีปัญญา 慰 wèi ปลอบโยน; ทำให้จิตใจสงบ

惑 huò สงสัย; ไม่แน่ใจในความถูกผิด 惩 chéng ลงโทษ; ตีสอน, เตือน 愁 chóu วิตกกังวล; เป็นห่วง

恩 ēn คุณความดี; บุญคุณอันลึกซึ้ง 恳 kěn จริงใจ, ซื่อสัตย์ 恿 yǒng ยุยงหรือผลักดันให้ผู้อื่นทำบางสิ่ง (ดู 〖怂恿〗) 悬 xuán แขวน; ลอยอยู่กลางอากาศ 惹 rě ดึงดูด, ยั่วยุ 愈 yù หายจากโรค 愚 yú โง่เขลา; เซ่อ 慈 cí เมตตา, ใจดี 憋 biē กลั้นหรืออั้นไว้ไม่ให้ออกมา 憨 hān โง่; ปัญญาอ่อน 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 闷 mèn อารมณ์หดหู่; ใจไม่สบาย

痴 chī โง่; ทึ่ม 痹 bì กลุ่มอาการปวดชาในแขนขาจากลม ความเย็น ความชื้น หรือความร้อน ตามแพทย์แผนจีน (รวมถึงโรคข้ออักเสบรูมาติกและรูมาตอยด์) 瘟 wēn โรคระบาด; โรคติดต่อเฉียบพลันที่แพร่ระบาด 瘤 liú เนื้องอก; การเจริญเติบโตผิดปกติของเซลล์เนื้อเยื่อในร่างกาย แบ่งเป็นชนิดไม่ร้ายแรงและร้ายแรง 瘩 da ดู '疙瘩': ①ตุ่มนูนบนผิวหนังหรือก้อนแข็งในกล้ามเนื้อ ②สิ่งของขนาดเล็กทรงกลมหรือเป็นก้อน ③เปรียบปัญหาที่แก้ไขยาก ④ลักษณนามสำหรับสิ่งของทรงกลมหรือเป็นก้อน ⑤น่ารำคาญ; ขัดเขิน 瘫 tān อัมพาต; การสูญเสียการเคลื่อนไหวเนื่องจากความเสียหายของเส้นประสาท 瘸 qué เดินกะเผลก; พิการที่ขา 瘾 yǐn การติดสารหรือสิ่งเร้า; การพึ่งพาที่เกิดจากการกระตุ้นซ้ำๆ 癌 ái มะเร็ง; เนื้องอกร้ายที่เกิดจากเซลล์ที่แบ่งตัวผิดปกติ