香肠 (xiāng cháng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

积 jī สะสมทีละน้อย 程 chéng กฎ; ระเบียบ 稍 shāo เล็กน้อย; นิดหน่อย

稳 wěn มั่นคง; เสถียร

菌 jūn จุลินทรีย์ (แบคทีเรีย เชื้อรา ฯลฯ) โดยเฉพาะแบคทีเรียที่ก่อโรค 颖 yǐng เปลือกที่มีหางของพืชตระกูลหญ้า เช่น ข้าว ข้าวสาลี

稀 xī หายาก; น้อย; ไม่บ่อย 稚 zhì (ภาษาถิ่น) พืชที่ปลูกช้า 稠 chóu ข้นหนืด (ของเหลวที่มีส่วนผสมของแข็งมาก ตรงข้ามกับ 稀) 稽 jī หยุดพัก; ค้างอยู่ 酥 sū อาหารที่ทำจากฝ้านมวัวหรือแพะที่แข็งตัว; เนยใสสมัยโบราณ

晚 wǎn ตอนเย็น; กลางคืน 间 jiān ระหว่าง; ช่วงที่เชื่อมต่อระหว่างเวลาหรือสิ่งของสองอย่าง

者 zhě คำช่วยที่ใช้หลังคำคุณศัพท์หรือกริยา หมายถึงบุคคลหรือสิ่งของที่มีคุณลักษณะหรือกระทำการนั้น 阳 yáng หยาง หนึ่งในสองพลังตรงข้ามใน철학จีน (ตรงข้ามกับ 阴) 音 yīn เสียง; การออกเสียง 香 xiāng หอม มีกลิ่นดี (ตรงข้ามกับ 臭)

暑 shǔ ร้อน, อบอ้าว (ตรงข้ามกับ 寒) 暖 nuǎn อบอุ่น ไม่เย็นไม่ร้อน

智 zhì ฉลาด; มีปัญญา 暗 àn มืด, แสงน้อย (ตรงข้ามกับ 明) 暴 bào รุนแรงและฉับพลัน; ดุเดือดและรวดเร็ว 替 tì แทนที่; สับเปลี่ยน

晰 xī ชัดเจน, แจ่มแจ้ง 晾 liàng ผึ่งหรือตากเสื้อผ้าให้แห้งในที่แดดหรือที่โล่งอากาศถ่ายเท 踏 tà เหยียบ; ไปยังสถานที่ด้วยตนเอง

旷 kuàng กว้างขวางและโล่ง 旺 wàng รุ่งเรือง; เจริญ; (ไฟ) โชติช่วง 昌 chāng เจริญรุ่งเรือง; รุ่งโรจน์ 昏 hūn เวลาพลบค่ำ; พระอาทิตย์ตก 昔 xī อดีต; สมัยก่อน (ตรงข้ามกับ 今) 昧 mèi สับสน; โง่เขลา 晃 huàng เขย่า, แกว่ง 晋 jìn ก้าวหน้า, เดินหน้า, เคลื่อนที่ขึ้น 晓 xiǎo รุ่งอรุณ, เวลาฟ้าสาง 晤 wù พบ, พบปะ 晶 jīng สว่าง; เปล่งแสง 暄 xuān (ทางการ) อบอุ่น (ของแสงอาทิตย์); อุ่นสบาย 暧 ài (ทางการ) แสงอาทิตย์มืดหม่นไม่สว่าง 暮 mù เวลาพลบค่ำ, เวลาพระอาทิตย์ตก 曙 shǔ รุ่งอรุณ; ฟ้าสาง 曝 bào ใช้ใน "曝光": ① การรับแสงของฟิล์มหรือกระดาษไวแสง; ② เปิดเผยเรื่องที่ซ่อนเร้น 莫 mò (ทางการ) ไม่มีใคร; ไม่มีสิ่งใด 蹋 tà เหยียบ; ย่ำ 隙 xì รอยแตก; ช่องแคบ 鲁 lǔ ทึ่ม; โง่

腿 tuǐ ขา (ของคนหรือสัตว์)

脱 tuō หลุดออก; ร่วงหล่น 脾 pí ม้าม (อวัยวะภายใน) 膊 bo 膏 gāo ไขมัน; น้ำมัน

胃 wèi กระเพาะอาหาร (อวัยวะย่อยอาหาร) 胆 dǎn ถุงน้ำดี อวัยวะที่เก็บน้ำดีในร่างกาย 胜 shèng เอาชนะคู่ต่อสู้หรือศัตรู 胡 hú คำเรียกรวมโบราณสำหรับชนชาติทางเหนือและตะวันตก 腰 yāo เอว; ส่วนกลางของร่างกายระหว่างสะโพกและซี่โครง 膀 bǎng ส่วนบนของแขนที่ติดกับไหล่

肺 fèi ปอด (อวัยวะหายใจ) 肿 zhǒng บวม (ของผิวหนัง เยื่อเมือก หรือกล้ามเนื้อ เนื่องจากการไหลเวียนโลหิตผิดปกติ การอักเสบ การเป็นหนอง หรือเลือดออกภายใน) 胞 bāo รกและเยื่อหุ้มทารก 胶 jiāo กาวหรือสารเหนียว (ทำจากหนังสัตว์ เขาสัตว์ สารจากพืช หรือสังเคราะห์) 胸 xiōng หน้าอก; ส่วนหน้าของลำตัวระหว่างคอและท้อง 脂 zhī ไขมันหรือน้ำมันจากเนื้อเยื่อสัตว์หรือเมล็ดพืชน้ำมัน 脆 cuì เปราะ, แตกหักง่าย (ตรงข้ามกับ «韧») 脖 bó คอ (ส่วนที่เชื่อมระหว่างหัวกับลำตัว) 腔 qiāng โพรงหรือช่องที่บรรจุอวัยวะภายในร่างกายสัตว์ 臂 bì แขน 骨 gǔ กระดูก เนื้อเยื่อแข็งที่ค้ำจุนร่างกายของมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลัง

胎 tāi ทารกในครรภ์; ตัวอ่อนในมดลูกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 胚 pēi ตัวอ่อน; สิ่งมีชีวิตในระยะพัฒนาการเริ่มต้น เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมหรือไม่ได้รับการผสม 脉 mài หลอดเลือด 腆 tiǎn (ทางการ) อุดมสมบูรณ์; เหลือเฟือ 腊 là พิธีบูชาเทพเจ้าโบราณในเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ 腕 wàn ข้อมือ; ข้อเท้า 腥 xīng เนื้อดิบ; อาหารประเภทเนื้อและปลา 腹 fù ท้อง; ช่องท้อง 腻 nì รู้สึกเบื่อหน่ายอาหารที่มีไขมันมากเกินไป 腼 miǎn อาย และเก้อเขิน; ดู 腼腆 膛 táng โพรงในร่างกาย 膜 mó เยื่อ (เนื้อเยื่อบางในร่างกายของมนุษย์ สัตว์ และพืช) 膝 xī เข่า ส่วนด้านหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างต้นขาและขาท่อนล่างมีข้อต่ออยู่ภายใน 膨 péng พองตัว, ขยายตัว 膳 shàn อาหาร; มื้ออาหาร 臀 tún ก้น 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 豚 tún ลูกหมู; หมูโดยทั่วไป