权 (quán) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

杯 bēi ถ้วย แก้ว หรือกาน้ำสำหรับใส่เหล้า น้ำ ชา เป็นต้น 果 guǒ ผล; ส่วนของพืชที่มีเมล็ดหลังออกดอก 校 xiào โรงเรียน 样 yàng รูปร่าง; ลักษณะ; สภาพ 桌 zhuō โต๊ะ (เฟอร์นิเจอร์สำหรับวางของ) 椅 yǐ เก้าอี้ (ที่นั่งมีพนักพิง) 茶 chá ต้นชา (พืชไม้ยืนต้นใบเขียวตลอดปี ใบรูปรี ดอกสีขาว เมล็ดมีเปลือกแข็ง)

极 jí จุดสูงสุด, ยอด, ปลายสุด 查 chá ตรวจสอบอย่างละเอียด; ตรวจ 树 shù ต้นไม้; คำเรียกรวมของพืชที่มีลำต้นเป็นไม้ 根 gēn ราก (อวัยวะของพืชชั้นสูงที่ยึดพืชกับดินและดูดซึมน้ำและสารอาหาร) 梯 tī บันได; อุปกรณ์สำหรับขึ้นลง 检 jiǎn ตรวจสอบ 概 gài โดยทั่วไป; คร่าวๆ 相 xiāng ซึ่งกันและกัน; ร่วมกัน

松 sōng ต้นสน (ไม้สนไม่ผลัดใบหรือผลัดใบ) 林 lín ป่าไม้; กลุ่มต้นไม้หรือไผ่ 染 rǎn ย้อมสีวัตถุด้วยสีย้อม 柿 shì ต้นพลับ ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปวงรี ดอกสีเหลืองอมขาว ผลสีส้มหรือแดง รับประทานได้ 标 biāo ยอดไม้; ปลายกิ่ง 格 gé ช่องหรือกรอบที่แบ่งไว้ 案 àn ถาดไม้สำหรับใส่อาหารในสมัยโบราณ 桥 qiáo สะพาน (สิ่งก่อสร้างข้ามน้ำหรือในอากาศเพื่อการสัญจร) 桶 tǒng ถัง; ภาชนะทรงกระบอกทำจากพลาสติก ไม้ หรือโลหะ บางครั้งมีหูหิ้ว 棒 bàng ไม้กระบอง (มักหนาและสั้น) 森 sēn มีต้นไม้มาก; เต็มไปด้วยป่า 棵 kē ลักษณนามสำหรับพืช 植 zhí ปลูก, เพาะปลูก 深 shēn ลึก (ตรงข้ามกับ "ตื้น")

某 mǒu บางคน บางที่ บางสิ่ง (ที่ไม่ระบุชัดเจน) 柜 guì ตู้หรือหีบสำหรับเก็บเอกสาร เสื้อผ้า ฯลฯ มักเป็นทรงสี่เหลี่ยม ทำจากเหล็กหรือไม้ มีประตูหรือฝาปิด 桃 táo ต้นพีช ไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดเล็ก กิ่งเรียบ ใบรูปหอก ดอกสีชมพูออกเดี่ยว ผลค่อนข้างกลมรสหวานมีขนสั้น เมล็ดในใช้เป็นยาได้ 档 dàng ชั้นวางหรือตู้มีช่องสำหรับเก็บเอกสาร 梨 lí ต้นแพร์ ไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มผลัดใบ ดอกสีขาวห้ากลีบ ใบรูปไข่ 模 mó กฎ; บรรทัดฐาน; มาตรฐาน 橘 jú ต้นส้มเขียวหวาน ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ผลแป้นรสหวานอมเปรี้ยว เปลือกสีแดงอมเหลืองใช้ทำยาได้ 橙 chéng ต้นส้ม (ไม้ยืนต้นที่มีใบรูปรี ผลกลมฉ่ำน้ำ เปลือกสีแดงเหลือง) 橡 xiàng ต้นโอ๊กผลัดใบ (เรียกอีกชื่อว่า 栎, 麻栎 หรือ 柞树) ใบใช้เลี้ยงไหม ไม้ใช้ทำหมอนรางรถไฟและเฟอร์นิเจอร์ 荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 采 cǎi เก็บ (ดอกไม้ ใบไม้ ผลไม้) 闲 xián ว่าง; ไม่มีงานทำ; มีเวลาว่าง (ตรงข้ามกับ «ยุ่ง») 集 jí รวบรวม, ชุมนุม, รวมกัน

枝 zhī กิ่งไม้ 枪 qiāng อาวุธโบราณที่มีหัวโลหะแหลมติดที่ปลายด้ามยาว เช่น หอก 枯 kū แห้งเหี่ยว (ของพืช) 柔 róu นุ่ม, อ่อน (ตรงข้ามกับ "刚") 柴 chái ฟืน; ไม้ที่ใช้สำหรับจุดไฟ 栋 dòng อกไก่หรือคานหลักของบ้าน 栏 lán ราวกั้น; รั้ว 株 zhū รากและลำต้นของต้นไม้ที่โผล่พ้นดิน 核 hé เมล็ดแข็งที่อยู่ตรงกลางของผลไม้ 梁 liáng คาน; ไม้รับน้ำหนักแนวนอน 梅 méi ต้นพลัม (ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่ ทนหนาว ออกดอกต้นฤดูใบไม้ผลิ กลีบดอกห้ากลีบสีชมพู ขาว หรือแดง มีกลิ่นหอม ผลกลม สีเขียวเมื่อยังอ่อน สีเหลืองเมื่อสุก รับประทานได้ รสเปรี้ยว) 械 xiè เครื่องมือหรืออุปกรณ์เฉพาะทาง 棉 mián ต้นฝ้าย (พืชล้มลุกหรือไม้พุ่มปีเดียวหรือหลายปี; พันธุ์ปลูกได้แก่ฝ้ายบก ฝ้ายทะเล ฝ้ายต้น ฯลฯ; เส้นใยฝ้ายเป็นวัตถุดิบสำคัญในการทอผ้า; เมล็ดสามารถสกัดน้ำมันได้; เรียกทั่วไปว่า棉花) 棋 qí เกมกระดาน (เช่น โกะ หมากรุก) 棍 gùn ไม้; กระบอง (ทำจากไม้หรือไม้ไผ่ เป็นต้น) 棕 zōng สีน้ำตาล (เช่น สีเส้นใยปาล์ม) 椎 zhuī กระดูกสันหลัง กระดูกชิ้นสั้นที่ประกอบเป็นกระดูกสันหลัง 椒 jiāo พืชตระกูลพริกหรือพริกไทย (เช่น พริกไทยเสฉวน พริกไทยดำ หรือพริก) ที่มีผลหรือเมล็ดรสฉุน 榜 bǎng รายชื่อที่ประกาศ 横 héng แนวนอน (ตรงข้ามกับ 竖、直) 渠 qú ทางน้ำ โดยเฉพาะคลองหรือร่องน้ำที่ขุดโดยมนุษย์

杠 gàng ไม้แท่งหนา 杨 yáng ต้นป็อปลาร์ (ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปหอก กิ่งตั้งตรง มีหลายพันธุ์เช่น ป็อปลาร์ขาว) 枉 wǎng โค้งงอหรือเบี้ยว; หมายถึงความผิดพลาดหรือการเบี่ยงเบน 枚 méi ลักษณนามสำหรับสิ่งของขนาดเล็ก (คล้าย 个) ทีละชิ้น 枢 shū จุดศูนย์กลาง; ส่วนที่สำคัญหรือเป็นแกนหลัก 柄 bǐng ด้ามจับของสิ่งของ 柏 bǎi ต้นสนไซเปรส ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ใบเป็นเกล็ด ผลเป็นโคน ไม้แข็งใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง 柱 zhù เสา (ส่วนประกอบโครงสร้างที่ตั้งตรงรับน้ำหนักในอาคาร มักทำจากไม้หรือหิน) 柳 liǔ ต้นหลิว (ต้นไม้ผลัดใบที่มีกิ่งยาวห้อยลงและใบแคบ) 栖 qī เกาะ (ดั้งเดิมหมายถึงนกเกาะบนต้นไม้) โดยทั่วไปหมายถึงอาศัยหรือพักอยู่ 栽 zāi ปลูก; เพาะปลูก 桂 guì ชื่อพืช: 1. ต้นอบเชย (ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว เปลือกมีกลิ่นหอมใช้เป็นยาและเครื่องเทศ); 2. ต้นลอเรล (ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ใบรีรี ดอกสีเหลือง ใบใช้เป็นเครื่องเทศ); 3. ต้นออสแมนทัส (ไม้พุ่มหรือไม้ต้นเล็กไม่ผลัดใบ เรียกอีกชื่อว่า 木樨 ดอกสีขาวหรือเหลืองมีกลิ่นหอม) 框 kuàng กรอบที่ฝังในผนังสำหรับติดตั้งประตูหรือหน้าต่าง 桑 sāng ต้นหม่อน ไม้ยืนต้นผลัดใบ ใบรูปไข่มีขอบหยักใช้เลี้ยงไหม ผลหวานรับประทานได้ และมีสรรพคุณทางยา 桨 jiǎng ไม้พาย (ใช้พายเรือ มักทำจากไม้ ส่วนบนเป็นทรงกระบอก ส่วนล่างแบนและกว้างกว่าเล็กน้อย) 桩 zhuāng เสาหรือหลักที่ปักลงในดิน 梢 shāo ปลายที่เรียวของสิ่งที่มีลักษณะเป็นแท่ง 梭 suō กระสวย (เครื่องมือในกี่ทอผ้าสำหรับพาด้ายพุ่งผ่านด้ายยืน ตรงกลางป่องและปลายทั้งสองข้างแหลม มักทำจากไม้เนื้อแข็ง เรียกอีกชื่อว่า 梭子) 梳 shū หวี (อุปกรณ์สำหรับจัดทรงผมหรือเครา ทำจากไม้ไผ่ ไม้ หรือพลาสติก) 棚 péng ที่กำบังแดดฝนที่ทำจากไม้ไผ่หรือไม้ปิดด้วยเสื่อ 棱 léng สันหรือขอบที่สองระนาบของวัตถุมาบรรจบกัน 棺 guān โลงศพ 椭 tuǒ รูปวงรี; รูปทรงที่ได้จากการตัดทรงกระบอกหรือทรงกรวยด้วยระนาบเฉียง 椰 yē ต้นมะพร้าว ต้นไม้เขียวชะอุ่มในเขตร้อนที่สูงมาก ผลมีน้ำดื่มได้และเนื้อรับประทานได้ 楷 kǎi แบบอย่าง, มาตรฐาน 榨 zhà บีบคั้นน้ำจากสิ่งของ 槐 huái ต้นโซโฟร่าญี่ปุ่น ไม้ผลัดใบที่มีใบประกอบแบบขนนก ดอกสีเหลืองอ่อน และฝักทรงกระบอก ใช้เป็นสีย้อม ยา และไม้ก่อสร้าง 槛 kǎn ธรณีประตู (แถบต่ำที่ฐานของประตู ทำจากไม้หรือหิน) 槽 cáo รางอาหารสัตว์ (ภาชนะทรงสี่เหลี่ยมขอบสูงตรงกลางเว้าลง ใช้ใส่อาหารสัตว์ น้ำ หรือสุรา โดยเฉพาะรางให้อาหารสัตว์เลี้ยง) 橱 chú ตู้ (เฟอร์นิเจอร์มีประตูสำหรับเก็บของ) 檐 yán ชายคา; ส่วนขอบหลังคาที่ยื่นออกมา 沐 mù สระผม; อาบน้ำ, ล้าง

报 bào หนังสือพิมพ์ รวมถึงสิ่งพิมพ์บางประเภท 轻 qīng น้ำหนักเบา; ความหนาแน่นต่ำ (ตรงข้ามกับ '重') 难 nán ยาก; ไม่ง่าย (ตรงข้ามกับ 易)

观 guān สังเกตอย่างละเอียด 餐 cān กิน (อาหาร)

寝 qǐn นอนหลับ 浸 jìn แช่ในของเหลว; ทำให้ชุ่ม 璨 càn (ทางการ) หยกงาม 盈 yíng เต็ม; เต็มล้น 缀 zhuì เย็บด้วยเข็มและด้าย 驭 yù ขับขี่ (รถม้าหรือม้า)