贩卖 (fàn mài) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

货 huò เงินตรา; เงิน; ทรัพย์สมบัติ 质 zhì คุณสมบัติพื้นฐานของสิ่งของ 购 gòu ซื้อ; จัดซื้อ 费 fèi ใช้จ่าย; สิ้นเปลือง 贺 hè ฉลอง; อวยพร 资 zī เงิน; ค่าใช้จ่าย 赚 zhuàn ทำกำไรในการค้า (ตรงข้ามกับ 赔)

赠 zèng มอบให้เป็นของขวัญ; มอบของขวัญ 锁 suǒ กุญแจล็อก (อุปกรณ์โลหะที่ต้องใช้กุญแจ รหัส หรือบัตรเปิด)

贸 mào ค้าขาย; ซื้อขายแลกเปลี่ยน 赋 fù มอบให้; ประทาน 赖 lài พึ่งพา; อาศัย

贩 fàn ซื้อสินค้ามาขายเพื่อหากำไร 贪 tān ยักยอก; ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง 贬 biǎn ลดตำแหน่ง; ลดค่า 贮 zhù สะสม; เก็บสำรอง 贱 jiàn ราคาถูก (ตรงข้ามกับ 贵) 贼 zéi โจร; ขโมย 贾 jiǎ นามสกุล 贿 huì (ทางการ) ทรัพย์สิน; สิ่งของมีค่า 赁 lìn เช่า; ให้เช่า 赂 lù ติดสินบน; มอบทรัพย์สินเพื่อให้ช่วยเหลือ (มักใช้ในความหมายเชิงลบ) 赃 zāng ทรัพย์สินที่ได้มาจากการโกงหรือลักขโมย 赌 dǔ พนัน; เดิมพันด้วยเงินหรือทรัพย์สิน 赎 shú ไถ่ตัว; ไถ่ถอนด้วยทรัพย์สิน 赐 cì พระราชทาน (จากผู้มีฐานะสูงกว่าให้ผู้มีฐานะต่ำกว่า) 赘 zhuì เกินความจำเป็น; ไม่มีประโยชน์ 赡 shàn จัดหาเงินหรือสิ่งของให้แก่ผู้อื่น

毕 bì จบ, สิ้นสุด 汁 zhī น้ำ; ของเหลวที่มีสารบางอย่างผสมอยู่ 章 zhāng ตอนหรือบทของดนตรี บทกวี หรือร้อยแก้ว 计 jì คำนวณ; นับ 质 zhì คุณสมบัติพื้นฐานของสิ่งของ 辛 xīn เผ็ด; รสฉุน 针 zhēn เข็ม (เครื่องมือโลหะเรียวยาวมีปลายแหลมและรูสำหรับเย็บหรือถัก)

裁 cái จัดเลือกสรร (ใช้ในงานวรรณกรรมและศิลปะ)