คำ

羞耻 (xiū chǐ) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

HSK 7

ความหมายของ 羞耻

形 xíng คำคุณศัพท์

ละอาย

他对自己的行为感到羞耻。

tā duì zì jǐ de xíng wéi gǎn dào xiū chǐ

เขารู้สึกละอายกับพฤติกรรมของตัวเอง

เข้าสู่ระบบเพื่อเพิ่มคำแปลของคุณเอง

องค์ประกอบคำ

羞 xiū — ความอาย, ความขายอาย

1 害羞 hài xiū — ขี้อาย HSK 4
- 害 ตัวเน้นที่บอกถึงการได้รับผลกระทบจากสภาวะ
- 羞 ขี้อาย, อาย, เขินอาย
ตัวอย่าง

小女孩见到陌生人就害羞。

xiǎo nǚ hái jiàn dào mò shēng rén jiù hài xiū

เด็กหญิงตัวเล็กจะขี้อายเมื่อเจอคนแปลกหน้า
2 恼羞成怒 nǎo xiū chéng nù — โกรธเพราะอาย HSK 7
- 恼 รำคาญ, หงุดหงิด
- 羞 ละอาย, อับอาย
- 成 กลายเป็น, เปลี่ยนเป็น
- 怒 โกรธ, ความโกรธ
ตัวอย่าง

他被指出错误后恼羞成怒，摔门而去。

tā bèi zhǐ chū cuò wù hòu nǎo xiū chéng nù shuāi mén ér qù

เมื่อมีคนชี้ให้เห็นข้อผิดพลาดของเขา เขาโกรธเพราะอายและกระแทกประตูออกไป
3 羞愧 xiū kuì — ละอาย HSK 7
- 羞 ความอาย, ความอับอาย
- 愧 ความผิด, ความสำนึกผิด
ตัวอย่าง

他为自己的错误感到羞愧。

tā wèi zì jǐ de cuò wù gǎn dào xiū kuì

เขารู้สึกละอายใจกับความผิดพลาดของตัวเอง

耻 chǐ — ความอัปยศ, ความเสื่อมเสีย

1 不耻下问 bù chǐ xià wèn — ไม่อายที่จะถามผู้ที่ต่ำกว่า HSK 7
- 不 ไม่ (ปฏิเสธ)
- 耻 อาย, ความอาย
- 下 ต่ำกว่า, มีสถานะต่ำกว่า
- 问 ถาม, สอบถาม
ตัวอย่าง

孔子虽然学问渊博，但他不耻下问，经常向普通人请教。

Kǒng zǐ suī rán xué wèn yuān bó dàn tā bù chǐ xià wèn jīng cháng xiàng pǔ tōng rén qǐng jiào

แม้ว่าขงจื๊อจะมีความรู้กว้างขวาง แต่ท่านก็ไม่อายที่จะถามผู้ที่ต่ำกว่าและมักปรึกษากับคนธรรมดา
2 可耻 kě chǐ — น่าอับอาย HSK 7
- 可 สมควร, คู่ควร
- 耻 ความอับอาย
ตัวอย่าง

说谎是可耻的行为。

shuō huǎng shì kě chǐ de xíng wéi

การโกหกเป็นพฤติกรรมที่น่าอับอาย
3 无耻 wú chǐ — ไร้ยางอาย HSK 7
- 无 ไม่มี
- 耻 ยางอาย
ตัวอย่าง

他的行为太无耻了。

tā de xíng wéi tài wú chǐ le

พฤติกรรมของเขาไร้ยางอายเกินไป
4 耻笑 chǐ xiào — เยาะเย้ย HSK 7
- 耻 ความอัปยศ, ความน่าอาย (บ่งบอกลักษณะดูถูก)
- 笑 หัวเราะ, ยิ้ม (การกระทำของการเยาะเย้ย)
ตัวอย่าง

不要耻笑别人的缺点

bú yào chǐ xiào bié rén de quē diǎn

อย่าเยาะเย้ยข้อบกพร่องของผู้อื่น
5 耻辱 chǐ rǔ — ความอับอาย HSK 7
- 耻 ความอับอาย, ความรู้สึกเสียเกียรติ
- 辱 ความอัปยศ, ความอับอาย
ตัวอย่าง

失败不是耻辱。

shī bài bù shì chǐ rǔ

ความล้มเหลวไม่ใช่ความอับอาย

โครงสร้างและการเขียน

1 羞 xiū — รู้สึกอาย; เขินอาย; ละอาย

羞 ไม่ได้ใช้เป็นส่วนประกอบในตัวอักษรอื่น.

ประกอบด้วย

1.1 羊 yáng — แกะ แพะ หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีเขา (รวมถึงสัตว์เลี้ยง เช่น แกะและแพะ และสัตว์ป่า เช่น กวางและแอนทีโลป; ขน หนัง กระดูก และเขาใช้เป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรม; เนื้อและนมรับประทานได้)

羊 เป็นส่วนประกอบใน 20 ตัวอักษร

HSK 1

样 yàng รูปร่าง; ลักษณะ; สภาพ

HSK 2

着 zhuó สวมใส่ (เสื้อผ้า)

HSK 3