认 (rèn) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

请 qǐng ขอร้อง; ร้องขอ 读 dú อ่านออกเสียงตามตัวอักษร 课 kè การเรียน; การสอนที่มีแผนเป็นขั้นตอน 谁 shéi ใคร (สรรพนามคำถาม) 谢 xiè ขอบคุณ (ใช้ซ้ำเพื่อเน้น)

证 zhèng พิสูจน์หรือยืนยันด้วยบุคคล สิ่งของ หรือข้อเท็จจริง 评 píng คำวิจารณ์หรือบทความวิจารณ์ 诚 chéng จริงใจ, จริงแท้ (ในใจ) 详 xiáng ละเอียดและครบถ้วน (ตรงข้ามกับ 略) 误 wù ผิด; คลาดเคลื่อน 谅 liàng เข้าใจและให้อภัย 谈 tán พูดคุยหรืออภิปราย 谊 yì มิตรภาพ; ความสัมพันธ์ฉันมิตร

诗 shī บทกวี (รูปแบบวรรณกรรมที่ใช้ภาษาที่มีจังหวะและสัมผัส) 询 xún ถาม, ขอความคิดเห็น 谨 jǐn รอบคอบ; ระมัดระวัง

谐 xié กลมกลืน; ประสานกันได้ดี 谓 wèi พูด; บอก 谦 qiān ถ่อมตน, ไม่โอ้อวด

讼 sòng ฟ้องร้อง; ขึ้นศาล 讽 fěng วิจารณ์ ตักเตือน หรือเยาะเย้ยด้วยถ้อยคำเสียดสีอย่างแยบยล 诀 jué คำคล้องจองหรือวลีช่วยจำที่สรุปประเด็นสำคัญ 诈 zhà หลอกลวง; โกง 诠 quán อธิบาย; ตีความ 诡 guǐ หลอกลวง, เจ้าเล่ห์ 诧 chà รู้สึกประหลาดใจ; รู้สึกไม่คาดคิด 诫 jiè เตือน; ตักเตือน 诬 wū กล่าวหาเท็จ; ใส่ร้ายป้ายสี 诱 yòu สั่งสอน; แนะนำ 诵 sòng อ่านออกเสียง; ท่องด้วยเสียงดังมีทำนอง 诽 fěi ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง 谋 móu แผนการ; กลอุบาย; กลยุทธ์ 谍 dié (ทางการ) สืบข้อมูลด้านการทหาร การเมือง หรือเศรษฐกิจอย่างลับๆ 谎 huǎng คำโกหก; คำพูดที่ไม่เป็นความจริง 谜 mí ปริศนา; คำทาย 谣 yáo เพลงพื้นบ้าน; บทกลอนที่ร้องสดโดยไม่มีดนตรีประกอบ 谤 bàng (ทางการ) ตำหนิและเผยแพร่ความผิดพลาดของผู้อื่น 谬 miù ผิดพลาด; คลาดเคลื่อน 谱 pǔ แผนภูมิ ตาราง หรือหนังสือที่จัดระบบตามหมวดหมู่ 谴 qiǎn ตำหนิ; ดุด่า 辩 biàn โต้เถียง; ชี้แจงความถูกผิดหรือจริงเท็จ