草坪 (cǎo píng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

著 zhù โดดเด่น; เห็นได้ชัด 葡 pú ใช้ใน "葡萄" (องุ่น; เถาองุ่น)

荣 róng เขียวชอุ่ม; งอกงาม (ของพืชพรรณ) 营 yíng แสวงหา; มุ่งหา 蔬 shū ผัก; พืชที่กินได้ (ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก) 薄 bó น้อย, เล็กน้อย 藏 cáng ซ่อน; หลบซ่อน

薯 shǔ พืชหัว: ①มันเทศ (甘薯) หรือที่เรียกว่า 白薯, 红薯 หรือ 番薯 มีลำต้นเล็กยาว รากหัวกินได้; ②มันฝรั่ง (马铃薯) หรือที่เรียกว่า 土豆 หรือ 山药蛋 หัวใต้ดินกินได้; ③[薯蓣] มันเมือก (山药) รากหัวทรงกระบอกกินได้และใช้เป็นยาได้

芬 fēn กลิ่นหอมของดอกไม้และต้นไม้ 芭 bā ดู 芭蕉 พืชล้มลุกใบกว้าง ผลคล้ายกล้วยรับประทานได้ 芯 xīn แกนกกที่ลอกเปลือกออก; ส่วนกลางของพืช 芳 fāng หอมกรุ่น; กลิ่นหอมของดอกไม้และพืช 芽 yá ยอดอ่อน; หน่อ (ส่วนที่งอกออกมาจากเมล็ดหรือต้นพืช) 苍 cāng สีน้ำเงินเขียวหรือสีฟ้าคราม 苏 sū ชื่อพืช: ① งาขี้ม้อนสีม่วง (紫苏) พืชล้มลุกใบสีม่วงดำ ดอกสีม่วงแดง ใช้ใบและเมล็ดเป็นยา; ② งาขี้ม้อนขาว (白苏) พืชล้มลุกลำต้นสี่เหลี่ยม ดอกสีขาว ราก ลำต้น ใบ และเมล็ดใช้เป็นยา 苗 miáo ต้นกล้า; ยอดอ่อนหรือใบอ่อนของผักบางชนิด 苛 kē เป็นภาระหนัก, ยากจะทนได้ 苟 gǒu ชั่วคราว; พอไปที 若 ruò ราวกับ; เหมือน 茁 zhuó งอกงาม; เจริญเติบโตอย่างแข็งแรง (ของพืช) 茂 mào เขียวชอุ่ม (ของพืช) เจริญงอกงามอย่างอุดมสมบูรณ์ 茉 mò ﹝茉莉﹞ (-li) ① ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ใช้อบชา ② ดอกบานเย็น (Mirabilis jalapa) พืชล้มลุก ดอกมีสีแดง ขาว เหลือง หรือม่วง เอนโดสเปิร์มเป็นแป้ง ใช้ทำแป้งเครื่องสำอาง 茫 máng กว้างใหญ่ไพศาล, ไม่ชัดเจน 荆 jīng พุ่มไม้ผลัดใบชนิดหนึ่ง (ใบมีก้านยาวแยกเป็นแฉก ดอกสีม่วงน้ำเงิน กิ่งเหนียวใช้สานตะกร้า; โบราณใช้เป็นเครื่องมือลงโทษ) 荡 dàng แกว่ง; โยกไปมา 荤 hūn ผักกลิ่นฉุน (หัวหอม กระเทียม ฯลฯ) ที่พุทธศาสนาห้ามรับประทาน 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 荫 yīn ร่มเงาของต้นไม้, เงาที่เกิดจากกิ่งและใบไม้ใต้แสงอาทิตย์ 荷 hé บัวหลวง 莅 lì (ทางการ) มาถึง; เดินทางมา 莉 lì ดู "茉莉" — ไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่หรือรูปวงรีมีความมันเงา ดอกสีขาวมีกลิ่นหอมเข้ม ใช้ประดับ อบชา และทำยา 莫 mò (ทางการ) ไม่มีใคร; ไม่มีสิ่งใด 莲 lián ดอกบัว (พืชล้มลุกในน้ำตื้น ใบใหญ่กลม ดอกสีชมพูหรือขาว เมล็ดและลำต้นใต้ดินรับประทานได้) 莹 yíng (ทางการ) หินเรียบเนียนคล้ายหยก 莽 mǎng หญ้าขึ้นหนาแน่น 菇 gu เห็ดชนิดหนึ่ง 菩 pú พระโพธิสัตว์ (–sà) คำย่อจากภาษาสันสกฤต 'โพธิสัตว์'; ในพระพุทธศาสนาหมายถึงผู้มีฐานะรองจากพระพุทธเจ้า; โดยทั่วไปหมายรวมถึงพระพุทธเจ้าและเทพบางองค์ 萌 méng (ของพืช) แตกหน่อ, งอกขึ้น 萍 píng แหนแดง; พืชล้มลุกที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ มีใบแบนรูปไข่และรากห้อยในน้ำ 萎 wěi เหี่ยวแห้ง; ร่วงโรย (พืช) 萝 luó พืชเลื้อย; 莪蒿 萧 xiāo ร้างเปล่า, หดหู่, ไร้ชีวิตชีวา 萨 sà นามสกุล 董 dǒng (ทางการ) กำกับดูแลและบริหาร 葬 zàng พิธีศพ; การจัดการร่างผู้เสียชีวิตตามธรรมเนียม 葱 cōng ต้นหอม (ผักหรือเครื่องปรุงรสทั่วไป) 蒂 dì ขั้วผลไม้; ส่วนที่เชื่อมผลกับก้าน 蒙 méng โง่เขลา, ขาดความรู้ 蒜 suàn กระเทียม (พืชล้มลุกดอกสีขาว ใบและก้านช่อดอกอ่อนรับประทานได้) 蒸 zhēng ระเหย; ของเหลวถูกความร้อนกลายเป็นไอลอยขึ้น 蓬 péng พืชล้มลุกสองปีชนิดหนึ่ง ใบคล้ายใบหลิว ขอบใบมีฟัน ผลมีขนแข็งสีขาว 蔑 miè (ทางการ) ไม่มี, ปราศจาก 蔓 màn มีความหมายเดียวกับ "蔓"（wàn）ใช้ในคำประสมหรือสำนวน เช่น "蔓草"、"蔓延" 蔚 wèi (ทางการ) งอกงาม; ยิ่งใหญ่ 蔼 ǎi อ่อนโยน, มีใจดี 蔽 bì ปกคลุม; บัง; ปิดบัง 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 蕾 lěi ดอกตูม ดอกไม้ที่ยังไม่บาน 藐 miǎo เล็ก; จิ๋ว 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 藻 zǎo สาหร่าย; พืชน้ำที่ไม่มีราก ลำต้น และใบ สามารถสังเคราะห์แสงได้ 蘑 mó เห็ดกินได้ (เช่น เห็ดแชมปิญอง, เห็ดสน) 蘸 zhàn จุ่มในของเหลว ผง หรือของเหนียวแล้วยกออก

里 lǐ ผ้าซับใน (ของเสื้อผ้า ผ้าห่ม ฯลฯ); ด้านหลังของผ้า

堂 táng ห้องโถงหลัก; ห้องขนาดใหญ่และสง่างาม 堵 dǔ กั้น; อุดตัน 塑 sù ปั้น; สร้างรูปร่าง 填 tián เติมหรือถมที่เว้าให้เต็ม 增 zēng เพิ่ม (ตรงข้ามกับ 减) 幸 xìng มีความสุข; โชคดี 盐 yán เกลือ (เคมี): สารประกอบที่ประกอบด้วยไอออนของโลหะ (รวมถึงแอมโมเนียม) และไอออนของกรด 社 shè เทพแห่งดิน รวมถึงสถานที่ วัน และพิธีบูชาเทพแห่งดินในสมัยโบราณ 肚 dù ท้อง

墙 qiáng กำแพงหรือผนัง (ก่อด้วยอิฐ หิน ฯลฯ)

壁 bì กำแพง 壤 rǎng ดินร่วน 尘 chén ฝุ่น, ดินที่ฟุ้งกระจาย 庄 zhuāng หมู่บ้าน; ชุมชนชนบท

坝 bà เขื่อนหรือคันกั้นน้ำสำหรับกั้นหรือป้องกันแม่น้ำ 坟 fén เนินดินบนหลุมฝังศพ 坠 zhuì ตก; หล่น 坦 tǎn ราบและกว้าง 坪 píng พื้นที่ราบ 坷 kě (ทางการ) ใช้ใน '坎坷': ① (ถนน) ขรุขระและไม่ราบเรียบ (ตรงข้ามกับ '平坦'); ② เปรียบเปรย: ความยากลำบากและอุปสรรค; ไม่ราบรื่น; ไม่สมหวัง 垄 lǒng สันดินในไร่นาสำหรับปลูกพืช 垒 lěi กำแพงป้องกันหรือป้อมปราการในค่ายทหารโบราณ 垦 kěn บุกเบิกที่ดิน, เปิดพื้นที่รกร้างเพื่อการเพาะปลูก 垫 diàn รองหรือหนุนสิ่งของเพื่อยกให้สูงขึ้น เพิ่มความหนา ทำให้เรียบ หรือกันการสัมผัส 垮 kuǎ พังทลาย, ถล่ม 堕 duò ตกลงมา, หล่นลงมา 堡 bǎo ป้อมปราการ 堤 dī คันดิน; เขื่อนกั้นน้ำที่สร้างด้วยดินหรือหินตามแนวแม่น้ำ ทะเลสาบ หรือทะเล 堪 kān สามารถ; คู่ควร 塌 tā พังทลาย, ทรุดลง 塘 táng คันดิน, เขื่อนดิน 墅 shù วิลล่า; บ้านพักสวนสำหรับพักผ่อน (มักสร้างในชานเมืองหรือสถานที่ที่มีทัศนียภาพสวยงาม) 墓 mù สุสาน; หลุมฝังศพ 墟 xū ซากปรักหักพัง; สถานที่ร้างที่เคยมีผู้อยู่อาศัย 墨 mò หมึกแท่ง (ทำจากเขม่าหรือควันสน); รวมถึงหมึกเหลวที่ได้จากการฝนกับน้ำ 寺 sì หน่วยงานราชการโบราณ 捏 niē หยิก (ด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น) 杜 dù ต้นแพร์ใบเบิร์ช (ไม้ผลัดใบผลเล็กรสฝาดใช้เป็นต้นตอหลักในการต่อกิ่งแพร์) 灶 zào เตาที่ทำจากอิฐ ดิน หิน หรือโลหะสำหรับปรุงอาหาร 牡 mǔ เพศผู้ (ของนกและสัตว์ ตรงข้ามกับ 牝) 疆 jiāng เขตแดน, พรมแดน 睦 mù สามัคคี; กลมเกลียว 赤 chì สีแดง; โทนแดงอ่อนกว่าสีชาด