吉他 (jí tā) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

可 kě ใช่; ถูกต้อง; อนุญาต 号 hào ชื่อ; การเรียกขาน 吃 chī กิน; เคี้ยวและกลืนอาหาร (รวมถึงการดูดและดื่ม) 同 tóng เหมือนกัน; เดียวกัน (ตรงข้ามกับ '异') 名 míng ชื่อ; การเรียกขานบุคคลหรือสิ่งของ 吗 ma เหมือน "嘛" 吧 ba อนุภาคท้ายประโยคคำสั่งเพื่อให้น้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น แสดงการเสนอแนะ ปรึกษา สั่ง หรือขอร้อง 听 tīng ฟัง; ได้ยิน 呢 ne คำช่วยท้ายประโยคคำถามเพื่อเตือนหรือกระตุ้นให้ตอบ 和 hé สามัคคี; กลมกลืน 哪 nǎ อะไร/ไหน (ใช้กับลักษณนามหรือตัวเลขบวกลักษณนาม เพื่อระบุสิ่งหนึ่งจากหลายสิ่ง) 唱 chàng ร้องเพลง; เปล่งเสียงตามทำนองดนตรี 喂 wèi เฮ้; ฮัลโหล (คำอุทานใช้เรียกหรือทักทาย) 喜 xǐ มีความสุข; ยินดี (ตรงข้ามกับ 悲) 喝 hē ดื่ม (ของเหลวหรืออาหารเหลว) 回 huí คดเคี้ยว วนรอบ หมุน 知 zhī ความรู้, ความเรียนรู้ 问 wèn ถามในสิ่งที่ไม่รู้หรือไม่เข้าใจ 高 gāo สูง (ตรงข้ามกับ 'ต่ำ')

虽 suī แม้ว่า; ถึงแม้ (ใช้ในประโยคแรก มักมีคำว่า 'แต่' ตามมาในประโยคที่สอง)

咱 zán เรา (รวมผู้พูดและผู้ฟัง) เทียบเท่า "咱们" 响 xiǎng เสียงสะท้อน 哭 kū ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด ความเศร้า หรืออารมณ์รุนแรง 啤 pí เบียร์ (เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่ำที่ทำจากข้าวบาร์เลย์และฮ็อปส์ มีฟองและรสขมเล็กน้อย) 嘴 zuǐ ปาก (ของคนหรือสัตว์); อวัยวะสำหรับกินและออกเสียง 如 rú เหมาะสม; ตาม; สอดคล้องกับ 害 hài โทษ; อันตราย (ตรงข้ามกับ 利、益) 总 zǒng รวบรวม, รวมกัน 或 huò บางที; อาจจะ 束 shù มัด; ผูก 船 chuán เรือ (ยานพาหนะหลักทางน้ำ มีหลายประเภท และยังใช้ในด้านอวกาศ) 言 yán (ทางการ) พูด; กล่าว 铅 qiān ตะกั่ว (ธาตุโลหะ สัญลักษณ์ Pb)

叶 yè ใบ (ของพืช) 各 gè แต่ละ; ต่างๆ (หมายถึงบุคคลหรือสิ่งของที่แตกต่างกัน) 否 fǒu ไม่; ใช้นำหน้าหน่วยคำที่แสดงการกระทำเพื่อแสดงการปฏิเสธ 吸 xī ดูดหรือสูดของเหลว/แก๊สเข้าสู่ร่างกาย (ตรงข้ามกับ 呼) 吹 chuī เป่า (ด้วยปาก) 味 wèi รส; รสชาติที่ลิ้นรับรู้ 呼 hū หายใจออก (ตรงข้ามกับการหายใจเข้า) 命 mìng ชีวิต; พลังการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต 咳 ké ไอ 咸 xián (ทางการ) ทั้งหมด; ทุกคน (คำวิเศษณ์ภาษาคลาสสิก) 品 pǐn สินค้า; สิ่งของ 售 shòu ขาย; จำหน่าย 喊 hǎn ตะโกนเสียงดัง 嗯 ǹg เสียงแสดงการตอบรับหรือเห็นด้วย 嗽 sòu ไอ; ดู 咳 (ké) 象 xiàng ช้าง

含 hán อมสิ่งของไว้ในปากโดยไม่กลืนและไม่บ้วนออก 吵 chǎo เสียงดังและวุ่นวาย; รบกวนผู้อื่น 呀 yā คำอุทานแสดงความประหลาดใจหรือสงสัย 咨 zī ปรึกษาหรือสอบถามผู้อื่น 咬 yǎo กัด (ด้วยฟันเพื่อคีบหรือแยกสิ่งของ) 哈 hā อ้าปากเป่าลมออก 哎 āi คำอุทานแสดงความไม่พอใจหรือเตือน 哦 ò โอ้ (แสดงการตระหนักหรือเข้าใจ) 哲 zhé บุคคลที่ฉลาดและมีปัญญา 唉 ài คำอุทานแสดงความโศกเศร้าหรือเสียใจ 唯 wéi เพียงแต่, โดยเฉพาะ 善 shàn ใจดี; มีเมตตา (ตรงข้ามกับ 恶) 喻 yù อธิบาย; ทำให้เข้าใจ 器 qì เครื่องมือ; ภาชนะ; อุปกรณ์ 局 jú กระดานหมากรุก 扣 kòu เกี่ยวหรือยึดด้วยวงแหวนหรือตะขอ 捐 juān ละทิ้ง; สละ 沿 yán ตามแนว (แม่น้ำ ถนน หรือขอบของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) 骂 mà ด่าทอหรือสบประมาทด้วยคำหยาบหรือคำร้ายกาจ

吞 tūn กลืนทั้งก้อนโดยไม่เคี้ยว 启 qǐ เปิด 呆 dāi โง่; ทึ่ม 呈 chéng มีลักษณะ (รูปแบบ สี หรือสภาพ) บางอย่าง 哇 wā คำเลียนเสียงร้องไห้หรืออาเจียน 啦 la คำช่วยท้ายประโยค (เสียงผสมของ 了 และ 啊); แสดงการสำเร็จ การเปลี่ยนแปลง หรือสถานการณ์ใหม่ พร้อมแสดงความรู้สึกอุทานหรือแปลกใจ 喷 pēn พ่น, ฉีด (ของเหลว, ก๊าซ, ผง ฯลฯ) ออกมาด้วยแรงดัน 嗓 sǎng คอ; กล่องเสียง 嘛 ma คำอนุภาคแสดงความชัดเจนหรือเป็นที่ประจักษ์อยู่แล้ว 嘲 cháo 嘿 hēi เฮ้ (ทักทายหรือเรียกความสนใจ) 噪 zào ส่งเสียงร้องอึกทึก (ของนกหรือแมลงจำนวนมาก) 尚 shàng เคารพนับถือ; ให้ความสำคัญ 毫 háo ขนละเอียดแหลมบนร่างกายคนหรือสัตว์ 衰 shuāi เสื่อมถอย, อ่อนแอลง

叮 dīng กัด หรือ ต่อย (ของยุงเป็นต้น แทงผิวหนังเพื่อดูดเลือด) 叹 tàn ถอนหายใจด้วยความกังวลหรือเศร้าโศก 叼 diāo คาบ (สิ่งของ) ไว้ในปาก 吁 yù ร้องเรียกหรือเรียกร้อง 吏 lì เจ้าหน้าที่รัฐในสมัยโบราณ 君 jūn กษัตริย์; ผู้ปกครอง 吝 lìn ตระหนี่, ขี้เหนียวกับทรัพย์สินของตน 吟 yín ท่องหรือขับร้องด้วยเสียงสูงต่ำ 吩 fēn (ภาษาพูด) สั่งหรือมอบหมายด้วยปากเปล่า; กำชับ (ใช้ใน 吩咐) 吭 kēng ออกเสียง; พูด 吻 wěn ริมฝีปาก 吼 hǒu 咆哮 (ของสัตว์ดุร้าย) 呐 nà ตะโกนเสียงดัง (ดู 呐喊) 呕 ǒu อาเจียน 呛 qiàng ทำให้จมูกหรือคอระคายเคือง (เนื่องจากก๊าซที่มีฤทธิ์ระคายเคือง) 呜 wū คำเลียนเสียงลม นกหวีด เสียงร้องไห้ ฯลฯ 呵 hē ดุด่าด้วยความโกรธ 呻 shēn ท่องบ่น; สวดเพลง 咀 jǔ เคี้ยวและลิ้มรสอย่างช้าๆ ในปาก 咐 fù สั่งด้วยปาก; กำชับ; บอกให้รู้ว่าควรทำหรือไม่ควรทำอะไร 咕 gu คำเลียนเสียงเสียงร้องของแม่ไก่หรือนกบางชนิด 咙 lóng คอ; ใช้ใน 喉咙 (ลำคอ) 咧 liě อ้าปากเบี้ยวไปด้านข้าง 咽 yān คอหอย (ท่อกล้ามเนื้อบริเวณด้านหลังช่องปาก) 哀 āi เศร้าโศก; เจ็บปวด 哄 hǒng หลอกลวง 哆 duō สั่น, ตัวสั่น (เช่นใน 哆嗦) 哑 yǎ เป็นใบ้; พูดไม่ได้เนื่องจากความบกพร่องทางร่างกายหรือเจ็บป่วย 哗 huá เสียงดังอึกทึกและวุ่นวาย; เอะอะโวยวาย 哨 shào ลาดตระเวน, สอดแนม 哺 bǔ ป้อนอาหาร (เด็กหรือสัตว์เล็ก); เลี้ยงดู 哼 hēng 唸唸作声เพราะเจ็บปวด 哽 gěng อาหารติดคอ 唆 suo ยุยงส่งเสริมให้คนอื่นทำความชั่ว 唇 chún ริมฝีปาก; เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อรอบปาก 唐 táng พูดโอ้อวด; เกินความจริง (ในคำพูด) 唠 láo ดู "唠叨": พูดไม่หยุด; บ่น 唤 huàn ร้องเรียกเสียงดังเพื่อให้อีกฝ่ายสังเกตหรือมาหา 唬 hu 唾 tuò น้ำลาย 啃 kěn แทะ; กัดสิ่งของที่แข็งทีละนิด 啰 luō ดู '啰唆': (คำพูด) วกวน; (เรื่อง) ยุ่งยาก; พูดซ้ำซากน่าเบื่อ 啸 xiào ผิวปาก เป่านกหวีดด้วยปาก 喇 lǎ ดู 喇叭: ① เครื่องดนตรีประเภทเป่า ส่วนบนแคบส่วนล่างบาน ขยายเสียง; ② สิ่งที่มีรูปทรงคล้ายแตรใช้ขยายเสียง 喉 hóu กล่องเสียง; คอหอย (อวัยวะสำหรับหายใจและออกเสียง) 喘 chuǎn หายใจถี่; หอบ 喧 xuān เสียงดังอึกทึก; อึกทึกครึกโครม 嗅 xiù ดมกลิ่น; แยกแยะกลิ่นด้วยจมูก 嗜 shì ชอบ, มีความหลงใหลเป็นพิเศษ 嗦 suo ดู '哆嗦': การสั่นของร่างกายโดยไม่ได้ตั้งใจจากการกระตุ้นภายนอก 嘀 dí ใช้ใน "嘀咕": ① พูดพึมพำเบาๆ; ② รู้สึกกังวล ลังเลใจ 嘈 cáo อึกทึก; เสียงดังวุ่นวาย 嘱 zhǔ สั่งเสีย; กำชับ 噩 è น่ากลัวและเป็นลางร้าย; น่าสะพรึงกลัวและไม่เป็นมงคล 嚏 tì (ทางการ) จาม 嚣 xiāo อึกทึก; ส่งเสียงดัง 嚷 rǎng ตะโกนเสียงดัง 嚼 jiáo เคี้ยว; บดอาหารด้วยฟัน 燕 yàn นกนางแอ่น (นกตัวเล็ก ปีกยาวแหลม หางเป็นแฉก) 辟 pì แหลมคม; ลึกซึ้ง; ชัดเจน 鄙 bǐ หยาบคาย; ต่ำช้า 鳄 è จระเข้ (สัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ เรียกทั่วไปว่า 鳄鱼) 鸣 míng (นก) ร้อง; (สัตว์หรือแมลง) ส่งเสียงร้อง

住 zhù อยู่อาศัย; พักอยู่ 作 zuò ทำงาน; ผลิต; สร้าง 你 nǐ คุณ (สรรพนามบุรุษที่สอง) 便 biàn สะดวก; ทำให้สะดวก ราบรื่น ไม่มีอุปสรรค 候 hòu รอคอย; คอย 做 zuò ทำ; ผลิต (สิ่งของที่จับต้องได้)

化 huà เปลี่ยนแปลงลักษณะหรือรูปแบบ; แปรเปลี่ยน 复 fù ทำซ้ำ; ทำมากกว่าหนึ่งครั้ง

任 rèn แต่งตั้ง; มอบหมายตำแหน่ง 份 fèn ส่วนหนึ่งที่แบ่งออกจากทั้งหมด 优 yōu ดีเยี่ยม; เหนือกว่า (ตรงข้ามกับ 劣) 伙 huǒ อาหาร, เสบียง 估 gū ประมาณ, คาดเดา 低 dī ต่ำ (ตรงข้ามกับ 'สูง'); ใกล้พื้นดิน 何 hé สรรพนามคำถาม: ① อะไร ② ที่ไหน ③ ทำไม 使 shǐ ส่ง; สั่งการ 例 lì ตัวอย่าง; กรณีที่ใช้อ้างอิง 供 gōng จัดหาหรือจัดเตรียมเงินหรือสิ่งของให้แก่ผู้ที่ต้องการ 保 bǎo เฝ้าระวังและปกป้องจากความเสียหายหรือการสูญเสีย 俩 liǎ สอง (ไม่สามารถตามด้วย个หรือลักษณนามอื่น) 倍 bèi จำนวนเท่า; ตัวคูณที่เท่ากับจำนวนเดิม 倒 dǎo ล้มลง; โค่นล้ม 值 zhí ราคา; มูลค่า; ค่าตัวเลข 停 tíng หยุด, หยุดเคลื่อนไหว 偶 ǒu รูปเคารพ; รูปปั้นที่ทำจากไม้หรือดินเหนียว 傅 fù (ทางการ) ช่วยเหลือ; สั่งสอน 傲 ào หยิ่งยโส; ภาคภูมิใจ 夜 yè กลางคืน (ตั้งแต่ค่ำถึงรุ่งเช้า) ตรงข้ามกับ '日'/'昼'

传 chuán ส่งต่อจากฝ่ายหนึ่งไปอีกฝ่าย; สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น 伴 bàn เพื่อนร่วมทาง; คู่หู 伸 shēn ยืด; ขยาย 似 sì คล้าย; เหมือน 佛 fó พระพุทธเจ้า (ย่อจากคำทับศัพท์สันสกฤต '佛陀'); โดยเฉพาะพระศากยมุนีผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธ 佳 jiā สวยงาม, ดี 依 yī พิงกับ; พึ่งพา, อาศัย 促 cù สั้น (เวลา) 俗 sú ขนบธรรมเนียม; ประเพณีที่สังคมสืบทอดมายาวนาน 倡 chàng ริเริ่ม; สนับสนุน 傍 bàng ใกล้ชิด; อยู่ข้างๆ 催 cuī เร่งเร้า; กระตุ้นให้คนอื่นรีบทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง 傻 shǎ โง่เขลา, ทึ่ม 宿 sù พักค้างคืน; นอนค้างคืน 拖 tuō ลาก (วัตถุตามพื้นผิว) 施 shī ปฏิบัติ; แสดงความสามารถ

侧 cè ด้านข้าง (ตรงข้ามกับ 'ด้านหน้า') 俱 jù ทั้งหมด, ล้วน 倾 qīng เอียง; เฉียง 偷 tōu ขโมย; หยิบของผู้อื่นโดยที่เจ้าของไม่รู้ 偿 cháng ชดใช้; ชดเชย 储 chǔ สะสม, เก็บออม

伏 fú โน้มตัวไปข้างหน้าพิงสิ่งของ; นอนคว่ำ, หมอบลง 伐 fá ตัด (ต้นไม้) 伦 lún รุ่น; ประเภท; จำพวก 伪 wěi เสแสร้ง; เท็จ; ปลอม (ตรงข้ามกับ 真) 伯 bó ลุง (พี่ชายของพ่อ) 伺 sì สังเกต; คอยดักรอ 佑 yòu ช่วยเหลือและปกป้อง 佣 yōng จ้างหรือถูกจ้าง 侃 kǎn (ทางการ) ตรงไปตรงมาและเที่ยงธรรม 侈 chǐ ฟุ่มเฟือย; สิ้นเปลือง 侍 shì รับใช้, ดูแล, อยู่เคียงข้าง 侠 xiá บุคคลหรือการกระทำที่ช่วยเหลือผู้ถูกรังแกด้วยพลังส่วนตัว 侣 lǚ เพื่อนร่วมทาง; คู่หู 侥 jiǎo 见"侥幸": ได้รับประโยชน์หรือรอดพ้นจากความโชคร้ายโดยบังเอิญ 侦 zhēn สอดแนม; สืบสวนหรือสำรวจอย่างลับๆ 侨 qiáo พำนักอยู่ในต่างประเทศ 侮 wǔ รังแก, ดูถูกเหยียดหยาม 侵 qīn รุกราน, ละเมิดสิทธิ์ของผู้อื่น 俊 jùn หน้าตาดี, รูปงาม (ตรงข้ามกับ «醜») 俏 qiào หน้าตาดี; รูปร่างดี; คล่องแคล่ว 俘 fú เชลยศึก 俭 jiǎn ประหยัด, มัธยัสถ์ (ตรงข้ามกับ 奢) 俯 fǔ ก้มหน้า, หันหน้าลง (ตรงข้ามกับ 仰) 倔 juè มีนิสัยตรงไปตรงมาและพูดจาหยาบตรง 倘 tǎng ถ้า; หากว่า 倚 yǐ พิงกับ 倦 juàn เหนื่อยล้า, อ่อนเพลีย 债 zhài หนี้ (เงินที่ค้างชำระแก่ผู้อื่น) 偏 piān ไม่ตรง; ไม่อยู่ตรงกลาง; เอียง (ตรงข้ามกับ 正) 僚 liáo ข้าราชการ 僧 sēng พระภิกษุในพุทธศาสนา 僵 jiāng (ของแขนขา) แข็งทื่อ ไม่สามารถงอได้ 僻 pì ห่างไกล, อยู่ห่างจากศูนย์กลาง