煤炭 (méi tàn) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

煤 méi ถ่านหิน (ของแข็งสีดำที่ติดไฟได้ เกิดจากพืชโบราณภายใต้ความร้อนและแรงดัน) 燥 zào แห้ง; ขาดความชื้น 爆 bào ระเบิดหรือแตกออกอย่างรุนแรง

炊 chuī ก่อไฟหุงหาอาหาร 炖 dùn ตุ๋น (ต้มให้เดือดแล้วใช้ไฟอ่อนเคี่ยวจนนุ่ม มักใช้กับเนื้อสัตว์) 炫 xuàn (ทางการ) ทำให้ตาพร่า (ด้วยแสงจ้า) 炬 jù คบเพลิง 炮 pào ปืนใหญ่ (ขนาดลำกล้องเกิน 2 ซม. ได้แก่ ครก ฮาวิตเซอร์ ปืนใหญ่ ปืนต่อสู้อากาศยาน ฯลฯ) 烁 shuò สว่างจ้า, แวววาว 烘 hōng อบอุ่นหรืออบแห้งด้วยไฟ ไฟฟ้า หรือไอน้ำ 烛 zhú เทียน วัตถุทำจากขี้ผึ้งมีไส้สำหรับให้แสงสว่าง 焕 huàn สว่าง; เจิดจ้า 焙 bèi คั่วหรืออบด้วยไฟอ่อนในภาชนะ 焚 fén เผา 焰 yàn เปลวไฟ 煌 huáng สว่าง; เจิดจ้า 煲 bāo (ภาษาถิ่น) หม้อลึกที่มีผนังตั้งตรง 煽 shān เหมือนกับ "扇" 熄 xī ดับไฟ; (ไฟ) มอด 熨 yùn รีด (เสื้อผ้า) ด้วยเตารีด 耿 gěng (ทางการ) สว่าง; เจิดจ้า 荧 yíng (ทางการ) แสงริบหรี่; เรืองแสงอ่อน 赤 chì สีแดง; โทนแดงอ่อนกว่าสีชาด

崭 zhǎn (ทางการ) สูงชัน; โดดเด่นเหนือสิ่งอื่น

岖 qū ใช้ใน '崎岖': ① (เส้นทางภูเขา) ขรุขระและไม่ราบเรียบ; ② (เปรียบเปรย) เต็มไปด้วยความยากลำบากและอุปสรรค 岩 yán หน้าผาสูงชัน 岭 lǐng ภูเขาที่มีเส้นทางผ่านยอดเขา 岳 yuè ภูเขาสูงใหญ่ 峙 zhì (ทางการ) ตั้งตระหง่าน; ยืนตรง 峡 xiá หุบเขาแคบระหว่างภูเขาสองลูก มักใช้ในชื่อสถานที่ 峭 qiào ชันและสูง (ของภูเขา) 峻 jùn สูงชันและลาดชัน (ของภูเขา) 崎 qí (ทางการ) ชันและขรุขระ; ไม่ราบเรียบ 崖 yá หน้าผาหรือหินชันสูง 崛 jué (ทางการ) ผงาดขึ้น; ก้าวขึ้นมามีอำนาจ 崩 bēng พังทลาย; แตกร้าว 嵌 qiàn ฝัง; สอดสิ่งที่เล็กกว่าเข้าไปในส่วนเว้าของสิ่งที่ใหญ่กว่า (มักใช้ในงานตกแต่งศิลปะ) 巅 diān ยอดเขา 徽 huī ตราสัญลักษณ์; เครื่องหมาย 灿 càn สว่างจ้า; เจิดจรัส; แวววาว 炭 tàn ถ่านไม้ เชื้อเพลิงที่ได้จากการเผาไม้โดยตัดออกจากอากาศ 癌 ái มะเร็ง; เนื้องอกร้ายที่เกิดจากเซลล์ที่แบ่งตัวผิดปกติ