地 (de) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

里 lǐ ผ้าซับใน (ของเสื้อผ้า ผ้าห่ม ฯลฯ); ด้านหลังของผ้า

堂 táng ห้องโถงหลัก; ห้องขนาดใหญ่และสง่างาม 堵 dǔ กั้น; อุดตัน 塑 sù ปั้น; สร้างรูปร่าง 填 tián เติมหรือถมที่เว้าให้เต็ม 增 zēng เพิ่ม (ตรงข้ามกับ 减) 幸 xìng มีความสุข; โชคดี 盐 yán เกลือ (เคมี): สารประกอบที่ประกอบด้วยไอออนของโลหะ (รวมถึงแอมโมเนียม) และไอออนของกรด 社 shè เทพแห่งดิน รวมถึงสถานที่ วัน และพิธีบูชาเทพแห่งดินในสมัยโบราณ 肚 dù ท้อง

墙 qiáng กำแพงหรือผนัง (ก่อด้วยอิฐ หิน ฯลฯ)

壁 bì กำแพง 壤 rǎng ดินร่วน 尘 chén ฝุ่น, ดินที่ฟุ้งกระจาย 庄 zhuāng หมู่บ้าน; ชุมชนชนบท

坝 bà เขื่อนหรือคันกั้นน้ำสำหรับกั้นหรือป้องกันแม่น้ำ 坟 fén เนินดินบนหลุมฝังศพ 坠 zhuì ตก; หล่น 坦 tǎn ราบและกว้าง 坪 píng พื้นที่ราบ 坷 kě (ทางการ) ใช้ใน '坎坷': ① (ถนน) ขรุขระและไม่ราบเรียบ (ตรงข้ามกับ '平坦'); ② เปรียบเปรย: ความยากลำบากและอุปสรรค; ไม่ราบรื่น; ไม่สมหวัง 垄 lǒng สันดินในไร่นาสำหรับปลูกพืช 垒 lěi กำแพงป้องกันหรือป้อมปราการในค่ายทหารโบราณ 垦 kěn บุกเบิกที่ดิน, เปิดพื้นที่รกร้างเพื่อการเพาะปลูก 垫 diàn รองหรือหนุนสิ่งของเพื่อยกให้สูงขึ้น เพิ่มความหนา ทำให้เรียบ หรือกันการสัมผัส 垮 kuǎ พังทลาย, ถล่ม 堕 duò ตกลงมา, หล่นลงมา 堡 bǎo ป้อมปราการ 堤 dī คันดิน; เขื่อนกั้นน้ำที่สร้างด้วยดินหรือหินตามแนวแม่น้ำ ทะเลสาบ หรือทะเล 堪 kān สามารถ; คู่ควร 塌 tā พังทลาย, ทรุดลง 塘 táng คันดิน, เขื่อนดิน 墅 shù วิลล่า; บ้านพักสวนสำหรับพักผ่อน (มักสร้างในชานเมืองหรือสถานที่ที่มีทัศนียภาพสวยงาม) 墓 mù สุสาน; หลุมฝังศพ 墟 xū ซากปรักหักพัง; สถานที่ร้างที่เคยมีผู้อยู่อาศัย 墨 mò หมึกแท่ง (ทำจากเขม่าหรือควันสน); รวมถึงหมึกเหลวที่ได้จากการฝนกับน้ำ 寺 sì หน่วยงานราชการโบราณ 捏 niē หยิก (ด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วอื่น) 杜 dù ต้นแพร์ใบเบิร์ช (ไม้ผลัดใบผลเล็กรสฝาดใช้เป็นต้นตอหลักในการต่อกิ่งแพร์) 灶 zào เตาที่ทำจากอิฐ ดิน หิน หรือโลหะสำหรับปรุงอาหาร 牡 mǔ เพศผู้ (ของนกและสัตว์ ตรงข้ามกับ 牝) 疆 jiāng เขตแดน, พรมแดน 睦 mù สามัคคี; กลมเกลียว 赤 chì สีแดง; โทนแดงอ่อนกว่าสีชาด