肿 (zhǒng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

腿 tuǐ ขา (ของคนหรือสัตว์)

脱 tuō หลุดออก; ร่วงหล่น 脾 pí ม้าม (อวัยวะภายใน) 膊 bo 膏 gāo ไขมัน; น้ำมัน

胃 wèi กระเพาะอาหาร (อวัยวะย่อยอาหาร) 胆 dǎn ถุงน้ำดี อวัยวะที่เก็บน้ำดีในร่างกาย 胜 shèng เอาชนะคู่ต่อสู้หรือศัตรู 胡 hú คำเรียกรวมโบราณสำหรับชนชาติทางเหนือและตะวันตก 腰 yāo เอว; ส่วนกลางของร่างกายระหว่างสะโพกและซี่โครง 膀 bǎng ส่วนบนของแขนที่ติดกับไหล่

肺 fèi ปอด (อวัยวะหายใจ) 肿 zhǒng บวม (ของผิวหนัง เยื่อเมือก หรือกล้ามเนื้อ เนื่องจากการไหลเวียนโลหิตผิดปกติ การอักเสบ การเป็นหนอง หรือเลือดออกภายใน) 胞 bāo รกและเยื่อหุ้มทารก 胶 jiāo กาวหรือสารเหนียว (ทำจากหนังสัตว์ เขาสัตว์ สารจากพืช หรือสังเคราะห์) 胸 xiōng หน้าอก; ส่วนหน้าของลำตัวระหว่างคอและท้อง 脂 zhī ไขมันหรือน้ำมันจากเนื้อเยื่อสัตว์หรือเมล็ดพืชน้ำมัน 脆 cuì เปราะ, แตกหักง่าย (ตรงข้ามกับ «韧») 脖 bó คอ (ส่วนที่เชื่อมระหว่างหัวกับลำตัว) 腔 qiāng โพรงหรือช่องที่บรรจุอวัยวะภายในร่างกายสัตว์ 臂 bì แขน 骨 gǔ กระดูก เนื้อเยื่อแข็งที่ค้ำจุนร่างกายของมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลัง

胎 tāi ทารกในครรภ์; ตัวอ่อนในมดลูกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 胚 pēi ตัวอ่อน; สิ่งมีชีวิตในระยะพัฒนาการเริ่มต้น เกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมหรือไม่ได้รับการผสม 脉 mài หลอดเลือด 腆 tiǎn (ทางการ) อุดมสมบูรณ์; เหลือเฟือ 腊 là พิธีบูชาเทพเจ้าโบราณในเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ 腕 wàn ข้อมือ; ข้อเท้า 腥 xīng เนื้อดิบ; อาหารประเภทเนื้อและปลา 腹 fù ท้อง; ช่องท้อง 腻 nì รู้สึกเบื่อหน่ายอาหารที่มีไขมันมากเกินไป 腼 miǎn อาย และเก้อเขิน; ดู 腼腆 膛 táng โพรงในร่างกาย 膜 mó เยื่อ (เนื้อเยื่อบางในร่างกายของมนุษย์ สัตว์ และพืช) 膝 xī เข่า ส่วนด้านหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างต้นขาและขาท่อนล่างมีข้อต่ออยู่ภายใน 膨 péng พองตัว, ขยายตัว 膳 shàn อาหาร; มื้ออาหาร 臀 tún ก้น 藤 téng ชื่อพรรณไม้: ①วิสทีเรีย (紫藤) ไม้เลื้อยดอกสีม่วง นิยมเรียก 藤萝; ②หวาย (白藤) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ลำต้นยาว อ่อนและเหนียว ใช้สานเก้าอี้ ตะกร้า กล่อง นิยมเรียก 藤子; ③การ์ซิเนีย (藤黄) ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ มียางสีเหลืองใช้เป็นสี แต่มีพิษจึงห้ามใช้ย้อมสีอาหาร 豚 tún ลูกหมู; หมูโดยทั่วไป