惯 (guàn) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

惊 jīng （ล่อ ม้า ฯลฯ）ตกใจวิ่งพล่านควบคุมไม่ได้ 惜 xī หวงแหน, ให้คุณค่า, ไม่ทิ้งขว้าง 愉 yú ยินดี, มีความสุข 懒 lǎn ขี้เกียจ, ไม่ชอบทำงาน (ตรงข้ามกับ 勤)

愤 fèn รู้สึกโกรธแค้น; โกรธ

恤 xù (ทางการ) วิตกกังวล; เป็นห่วง 悟 wù เข้าใจ; ตระหนัก; ตื่นรู้ 悦 yuè มีความสุข, ยินดี 悴 cuì (ทางการ) เศร้าโศก; ทุกข์ใจ 悼 dào ไว้อาลัย, โศกเศร้า 惋 wǎn รู้สึกเห็นใจหรือเสียดายต่อความโชคร้ายของผู้อื่น 惕 tì ระมัดระวังและตื่นตัว 惦 diàn คิดถึง, เป็นห่วง, ไม่วางใจ 惨 cǎn โหดร้าย, ชั่วร้าย 惬 qiè พอใจ; สบายใจ 惭 cán อับอาย; รู้สึกละอายใจ 惮 dàn (ทางการ) กลัว; เกรงกลัว 惰 duò ขี้เกียจ, เฉื่อยชา; ตรงข้ามกับ 勤 愣 lèng 멍하니 있다; 넋을 잃다 愧 kuì รู้สึกละอายใจเพราะความผิดพลาดหรือการทำให้ผู้อื่นเสียหาย 慌 huāng ตื่นตกใจ, รีบร้อน, สับสนวุ่นวาย 慑 shè (ทางการ) กลัว; ทำให้กลัว 慨 kǎi เดือดดาล; เกรี้ยวกราด 慷 kāng ดู 慷慨: ①เต็มไปด้วยความกล้าหาญและความกระตือรือร้น; ②ใจกว้าง ไม่ตระหนี่ 憔 qiáo ซูบผอมและหน้าซีด (ดู 憔悴) 憧 chōng โยกเยกหรือเคลื่อนไหวไปมาอย่างไม่แน่นอน (ดู "憧憧") 憬 jǐng (ทางการ) ตื่นรู้; สำนึก 懈 xiè ผ่อนคลาย; ย่อหย่อนความตั้งใจ