ตัวอักษร

劈

pī

劈 pī

1. ฟันหรือผ่าด้วยมีดหรือขวาน
2. (ไม้ เป็นต้น) แตกร้าว แยกออก
3. (ภาษาถิ่น) (ภาษาปักกิ่ง) (เสียง) แหบแห้ง
4. ตรงไปยัง (ศีรษะ ใบหน้า หรือหน้าอกของใครบางคน)
5. ถูกฟ้าผ่าหรือทำลายโดยฟ้าผ่า
6. ลิ่ม; เครื่องกลอย่างง่ายที่ประกอบด้วยพื้นเอียงสองด้าน เช่น ลิ่มไม้หรือคมมีด; เรียกอีกชื่อว่า 尖劈

คำที่ใช้ 劈 เป็น pī (0)

โครงสร้างและการเขียน

劈 pī — ฟันหรือผ่าด้วยมีดหรือขวาน

劈 ไม่ได้ใช้เป็นส่วนประกอบในตัวอักษรอื่น.

ประกอบด้วย

1 辟 pì — แหลมคม; ลึกซึ้ง; ชัดเจน

辟 เป็นส่วนประกอบใน 6 ตัวอักษร

HSK 5

避 bì หลีกเลี่ยง; หลบหนี

HSK 6

壁 bì กำแพง 臂 bì แขน

HSK 7

僻 pì ห่างไกล, อยู่ห่างจากศูนย์กลาง 劈 pī ฟันหรือผ่าด้วยมีดหรือขวาน 譬 pì เปรียบเทียบ; อุปมา

2 刀 dāo — มีด; เครื่องมือสำหรับตัด สับ และเฉือน

刀 เป็นส่วนประกอบใน 12 ตัวอักษร

HSK 1

分 fēn แบ่ง; แยก (ตรงข้ามกับ 合)

HSK 3

初 chū เริ่มต้น; แรก 解 jiě ผ่าออก; แยกออก

HSK 4

切 qiē ตัด (ด้วยมีด)

HSK 5

剪 jiǎn กรรไกร; เครื่องมือตัดที่มีใบมีดสองข้างไขว้กัน 召 zhào เรียก, 召

HSK 6

券 quàn ตั๋ว คูปอง หรือหลักฐานเอกสาร 梁 liáng คาน; ไม้รับน้ำหนักแนวนอน

HSK 7

劈 pī ฟันหรือผ่าด้วยมีดหรือขวาน 叨 dāo (ภาษาพูด) พูดไม่หยุด, พูดซ้ำซาก (ดู «叨叨») 契 qì (ทางการ) แกะสลักด้วยมีด 寡 guǎ เป็นหม้าย (หญิงที่สามีเสียชีวิต)

ลำดับเส้น