绑 (bǎng) — ความหมายของคำศัพท์ภาษาจีน

绩 jì บิดเส้นใยป่านให้เป็นเส้นด้าย

绝 jué ตัดขาด; ยุติ 续 xù เชื่อมต่อ; ดำเนินต่อ

绪 xù จุดเริ่มต้นหรือต้นสายของเรื่องราว 维 wéi เชื่อมต่อ; ผูก 综 zōng สรุปรวม; รวบรวมเข้าด้วยกัน 缓 huǎn ช้า; ไม่เร่งรีบ (ตรงข้ามกับ 急) 缩 suō หดตัว; ลดขนาด ความยาว หรือปริมาณลง

编 biān สาน หรือถัก (ด้วยเส้นหรือแถบ)

纹 wén ลวดลายบนผ้าไหม; ลวดลายหรือลายเนื้อโดยทั่วไป 纺 fǎng ปั่นด้าย (จากฝ้าย ป่าน ไหม ขนสัตว์ ฯลฯ) 纽 niǔ ส่วนที่ใช้หยิบหรือแขวนสิ่งของ 绅 shēn เข็มขัดกว้างที่ขุนนางโบราณสวมทับเสื้อผ้า 绊 bàn สะดุดหรือพันกัน ทำให้เดินไม่สะดวก; เปรียบถึงการยึดตัวใครไว้จนหลุดพ้นได้ยาก 绑 bǎng มัด; พันด้วยเชือกหรือสายรัด 绞 jiǎo บิดเส้นตั้งแต่สองเส้นขึ้นไปเข้าหากัน; พันกัน 绣 xiù ปักเย็บ (ลวดลายหรืออักษรบนผ้าด้วยด้ายสี) 绯 fēi สีแดงเข้ม; สีเลือดหมู 绰 chuò (ทางการ) กว้างขวาง; มีมากเพียงพอ 绳 shéng เชือก; เส้นเชือก (ที่ตีเกลียวจากเส้นใยฝ้าย ป่าน ปาล์ม หญ้า ฯลฯ ตั้งแต่สองเส้นขึ้นไป) 绵 mián สำลีไหม; ใยไหมที่นำมาใช้ยัดเสื้อผ้าและผ้าห่ม 绷 bēng ดึงให้ตึง; ขึงให้แน่น 绸 chóu ผ้าไหม; ผ้าไหมบางและนุ่ม 绽 zhàn แตกออก; แยกออก 缀 zhuì เย็บด้วยเข็มและด้าย 缅 miǎn ห่างไกล; ไกลโพ้น 缆 lǎn เชือกหนาหรือโซ่เหล็กสำหรับผูกเรือ; สายเคเบิลที่บิดจากหลายเส้น 缉 jī ค้นหา; ไล่ตามและจับกุม 缔 dì ทำสัญญา; ผูกพัน 缕 lǚ เส้นด้าย; เส้นใย 缘 yuán เหตุผล; สาเหตุ 缚 fù มัด; พันธนาการ 缝 féng เย็บ; เย็บติดด้วยเข็มและด้าย 缠 chán พัน, ม้วนรอบ 缤 bīn อุดมสมบูรณ์และหลากหลาย (ดังใน "缤纷") 缴 jiǎo ส่งมอบหรือชำระ (โดยเฉพาะเมื่อปฏิบัติตามหน้าที่หรือถูกบังคับ) 蕴 yùn (ทางการ) บรรจุ; สะสม 辫 biàn เปียผม; ผมที่ถักเป็นเส้น